Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2019/192 K.2021/422

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 25/08/2015 gününde verilen dilekçe ile yayın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/01/2018 günlü karara karşı davacı vekili, davalı ... vekili ve davalı ... vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede;

davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan redine, davalılar vekillerinin istinaf başvurularının HMK'nun 353/1-b.2 maddesi gereğince ayrı ayrı kabulü ile Trabzon 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 09/01/2018 tarih 2015/888 esas 2011/18 karar nolu kararının kaldırılmasına,

düzelterek yeniden esas hakkında karar verilmesi suretiyle davanın reddine dair verilen 18/10/2018 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle davacının temyiz talebinin reddine dair verilen 28/11/2018 günlü ek kararın ve esasa ilişkin kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362/1-a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK’ya eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı dikkate alındığında 2018 yılı için 47.530,00 TL’dir. HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 47.530,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin bölge adliye mahkeme kararlarının temyizi kabil değildir. Kesin olan kararların temyizinin istenilmesi halinde Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, verilmemiş olması halinde Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilecektir.

Somut olayda; davacı taraf yayın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle 30.000,00 TL manevi tazminat ile birlikte devam eden haksız eylemin önlenmesi için halen piyasada satışına devam eden kitabın öncelikle tedbiren ve neticede tamamen basımının, yayımının, dağıtımının ve satışının durdurulması ve kitabın piyasadan toplatılması isteminde bulunmuş, ilk derece mahkemesince davanın kısmen kabulü ile 10.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, bu karara karşı davacı vekili, davalı ...

Yapım Prodüksiyon Dış Tic. A.Ş. vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK’nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, davalılar vekillerinin istinaf başvurularının HMK’nun 353/1-b.2 maddesi gereğince ayrı ayrı kabulü ile Trabzon 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 09/01/2018 tarih 2015/888 E- 2011/18 K nolu kararının kaldırılmasına, düzelterek yeniden esas hakkında karar verilmesi suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davada reddedilen miktar 30.000,00 TL manevi tazminat olup davacı yönünden temyiz edilebilirlik sınırının altında olmakla birlikte, davacı dava dilekçesinde manevi tazminat talebi ile birlikte devam eden haksız eylemin önlenmesi için halen piyasada satışına devam eden kitabın öncelikle tedbiren ve neticede tamamen basımının, yayımının, dağıtımının ve satışının durdurulması ve kitabın piyasadan toplatılması isteminde de bulunduğu için davacının temyiz hakkına sahip olduğu anlaşılmaktadır.

Şu durumda, Bölge Adliye Mahkemesince miktar itibariyle kesin olduğundan bahisle davacının temyiz isteminin reddine ilişkin olarak verilen 28/11/2018 tarihli ek kararın kaldırılarak asıl karara ilişkin temyiz isteminin incelenmesine geçilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına,