Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2019/2235 K.2019/5572

Asıl ve birleşen davada davacı ... vekili Avukat ... tarafından, asıl davada davalı ... ve ... aleyhine 04/02/2011 gününde birleşen davada davalı ... ve ... aleyhine 19/10/2016 gününde verilen dilekçeler ile taksirle yaralama nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl davanın kabulüne, birleşen davada davalı ... yönünden davanın reddine, davalı ... yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen 08/02/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların asıl davaya yönelik tüm, birleşen dava yönünden ise davalı ... ile davalı ...'nun tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının birleşen davaya yönelik diğer temyiz itirazına gelince;

Asıl ve birleşen dava, taksirle yaralama eylemi nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, asıl davanın maddi tazminat yönünden kabulüne, manevi tazminat yönünden ise kısmen kabulüne, birleşen davanın davalı ... yönünden reddine, davalı ... yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Asıl davada davacı vekili, ...'nu davalı göstererek, müvekkilinin Bodrum İlçesinde bahçe tanzimi, havuz bakımı ve motorla ağaç kesme işleri yaptığını, olay tarihinde ...'ün oturduğu siteye ağaç kesmek için gittiğini, iş makinesiyle yol açmaya çalışan davalı ...'nun kütüklere müdahalede bulunması sonucu, kütüklerden birinin müvekkilinin ayağına çarptığını, meydana gelen kaza nedeniyle davalı ... hakkında ceza davası açıldığını, davalının kusurlu bulunarak mahkumiyetine karar verildiğini, müvekkilinin kaza sonucunda vücut bütünlüğünün zarar gördüğünü belirterek, maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Birleşen davada davacı vekili, davaya konu kaza nedeniyle müvekkilinde oluşan 6 aylık geçici iş göremezlik zararının % 80 oranındaki kusur oranına tekabül eden tazminat tutarının davalı ...’den tahsilini, %15 oranındaki sürekli iş göremezlik zararının %80 oranındaki kusura isabet eden 78.764,19 TL maddi tazminat tutarının 23.519,24 TL’sinin davalı ...'ndan, bakiye kalan 55.244,95 TL tutarın tahsilde

Tekerrür oluşturmamak kaydıyla davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili, manevi tazminata ilişkin talebinin ise davalı ...’den tahsili isteminde bulunmuştur.

Mahkemece; asıl davanın maddi tazminat yönünden kabulüne, manevi tazminat yönünden ise kısmen kabulüne, birleşen davanın davalı ... yönünden reddine, davalı ... yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

a) Karar gününde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesinde, Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla Tarifenin üçüncü kısmına göre belirleneceği ancak, hükmedilen ücretin kabul veya reddedilen miktarı geçemeyeceği hüküm altına alınmıştır.

Yerel mahkemece, açıklanan bu düzenlemeye aykırı şekilde birleşen dava yönünden davalı ... lehine fazla vekalet ücreti takdir edilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7 maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

b) Dosya kapsamından; birleşen dava dilekçesinde manevi tazminat yönünden davacının davalı ...’den talepte bulunulduğunun anlaşılmasına göre reddedilen miktar yönünden hakkında manevi istemde bulunulmayan davalı ... lehine vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamış ise de anılan yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK 438/7 maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.