Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2019/2570 K.2020/3795

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 09/02/2017 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın maddi tazminat yönünden kabulüne, manevi tazminat yönünden kısmen kabul kısmen reddine dair verilen 21/03/2019 günlü karara karşı davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede;

istinaf başvurusunun kabulü ile maddi tazminat isteminin kısmen, manevi tazminat isteminin kabulüne dair verilen 10/07/2019 günlü kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili, duruşmasız olarak da davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne ve miktar itibariyle duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, dava şartları, delillerin toplanması ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir. 2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın maddi tazminat yönünden kabulüne, manevi tazminat yönünden ise kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında, davalının başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesinde; davalı vekilinin istinaf talebinin HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak; yeniden esas hakkında karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.Davacı vekili; davalının haksız eylemi neticesinde davacının dirseğinin, uzuv kaybı oluşturacak şekilde yaralandığını ve ayrıca hakarete maruz kaldığını belirterek,

davacının uğradığı maddi ve manevi zararın giderilmesi isteminde bulunmuştur.Davalı vekili; davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne, maddi tazminat isteminin ise kabulüne karar verilmiştir.Karara karşı davalı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, bölge adliye mahkemesince; davacının geçici işgöremezlik zararının ispatlanamadığından bu kalem talep yönünden hesaplanan tazminat miktarının düşülmesi gerektiği;

davalının, davacının kolunun kırılmasında doğrudan bir eylemi yoksa da davacıyı kovalayarak kaçmasına sebebiyet verdiği ve bu esnada davacının düşerek kolunun kırıldığı nazara alındığında, kol kırılması ile davalının kovalama eylemi arasında illiyet bağının kesilmediği ancak bu yaralanmanın oluşmasında davalının eylemi dışında gelişen etkenlerin de bulunduğu gözetilerek,

sürekli iş göremezlik zararı nedeniyle belirlenen tazminat miktarı üzerinden TBK'nın 51. maddesi uyarınca hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği gerekçesi ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılıp, düzeltilmek suretiyle yeni hüküm kurulmuştur.Olayın gelişimi gözetildiğine, davacıya atfı kabil bir kusur bulunmamaktadır.

.