Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2019/3482 K.2020/1156

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 03/03/2011 gününde verilen dilekçe ile yayın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat, yayının hukuka aykırılığının tespiti, saldırının sona erdirilerek yeni saldırıların önlenmesi, kararın yayınlanmasının istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda;

davalı ... yönünden davanın husumet nedeniyle reddine, diğer davalılar yönünden manevi tazminat isteminin kabulüne, davacının diğer istemlerinin reddine dair verilen 28/05/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Geri çevirme kararı üzerine tebligat eksikliğinin giderildiği anlaşıldı.

Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat, dava konusu yayının hukuka aykırılığının tespiti, kitabın yeni baskılarında davacı hakkındaki kısmın tamamen çıkarılmasını temin edecek şekilde davacı aleyhindeki saldırının sona erdirilmesi, yeni saldırıların önlenmesi, kararın yayınlanması istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davalı ... yönünden davanın husumet nedeniyle reddine, diğer davalılar yönünden manevi tazminat isteminin davacının davalı ... ve ... Ticaret ve Sanayi A.Ş hakkındaki tazminat isteminin kabulüne, davacının diğer taleplerinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından; mahkemece davalı ... hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine, davalılar ... ve davalı şirkete yönelik manevi tazminat isteminin kabulüne, davacının kitabın toplanması, yasaklanması ve bir bölümünün kitaptan çıkarılması ile kararın ilanına ilişkin taleplerinin reddine dair verilen 20/12/2012 tarihli ilk karar, davalılar ... ve ... AŞ tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 18/12/2014 tarih ve 2013/6123 esas, 2014/2587 karar sayılı ilamı ile eksik inceleme nedeniyle temyiz eden davalılar yararına bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda tüm davalılar yönünden davanın reddine dair verilen 07/06/2016 tarihli ikinci karar bu kez davacı tarafından temyiz edilmiş, bozma ilamına uyulduğu halde gereğinin tam olarak yerine getirilmediğinden eksik inceleme nedeniyle Dairemizin 27/02/2017 tarih ve 2016/11809 esas, 2017/1172 karar sayılı ilamı ile davacı yararına bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda verilen 28/05/2019 tarihli üçüncü kararda ise, davalı ... yönünden davanın husumet nedeniyle reddine, diğer davalılar yönünden manevi tazminat isteminin kabulüne, davacının diğer taleplerinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince kitabın toplatılması, yasaklanması ve davacıyla ilgili kısımların çıkarılması istemlerinin reddi kararının tüm davalılar yönünden, kitabın toplatılması isteminin reddine ilişkin kararın ise davalı ... yönünden verilen husumet nedeniyle red kararına da şamil olmak üzere bozulması istemiyle temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacının davaya konu kitabın toplatılması, yasaklanması, davacıyla ilgili kısımların çıkarılması, kararın ilanına ilişkin taleplerinin reddine dair verilen 20/12/2012 tarihli ilk karar davacı tarafından temyiz edilmemiş, onun yönünden kesinleşmiş, bu hususta davalılar yararına usuli kazanılmış hak oluşmuştur.

Mahkemece Dairemizin 27/02/2017 tarihli bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacının davaya konu kitabın toplatılması, yasaklanması, davacıyla ilgili kısımların çıkarılarak kararın ilanına yönelik istemleri hakkında daha önce verilen karar kesinleşmiş olduğundan yeniden karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm kurulması gerekirken, bozma öncesi 20/12/2012 tarihinde verilen hükmün yeniden kurulması usul ve yasaya uygun düşmemiştir.

Ne var ki, belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkeme kararının, 6217 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.