Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2020/1268 K.2020/4231

Davacı ... AŞ vekili Avukat ... tarafından, davalı İçişleri Bakanlığı aleyhine 11/03/2003 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04/10/2018 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili, davalı vekili ve ihbar olunan ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle davacı ile davalının temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-İhbar olunan ...’in temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmü temyiz etme hakkı, davada taraf olan kişilere aittir. Kural olarak, kendisine dava ihbar olunan, davaya katılmadıkça kanun yollarına başvurma hakkı yoktur. Ancak mahkemece usul ve yasaya aykırı olarak taraf sıfatını almayan davanın ihbar olunduğu kişi hakkında hüküm kurulmuşsa, ihbar olunan hükmün kendisiyle ilgili bölümünü temyiz edebilir. Açıklanan nedenlerle; ...’nin ihbar olunan sıfatı dışında başkaca bir sıfatı bulunmayıp, aleyhine hüküm de oluşturulmadığı ve bu nedenle hükmü temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz hakkı bulunmayan ihbar olunanın temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili, davalı vekili ve ihbar olunan vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalının işleteni olduğu aracın damperi yarı kalkmış vaziyette seyrederken müvekkiline ait fiber optik kabloları kopardığını belirterek 6.486,08 TL tazminatın avans faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, kusur ve hesap bilirkişi raporları hükme esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyanın incelemesinde; davacı tarafın dava dilekçesinde haksız fiil nedeniyle oluşan zararın hasar tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte tahsilini talep ettiği, mahkemece davanın kabulü ile dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verildiği anlaşılmıştır. Dava haksız eylem nedeniyle tazminat istemine ilişkindir. Haksız eylemden kaynaklanan zararın ödetilmesi amacıyla açılan davalarda, istek halinde hüküm altına alınan tazminata olay tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekir. Davacı vekili dava dilekçesinde, haksız eylemin gerçekleştiği tarih olan 27/08/2000 tarihinden itibaren tahsilini istemiş olmasına rağmen, mahkemece bozma sonrası Uyap'a kayıt tarihini dava tarihi olarak kabul ederek 30.09.2015 tarihinden itibaren

tahsiline karar verilmiş olması doğru değildir. Ne var ki, belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkeme kararının 6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı HMK'ya eklenen “geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

3-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

4- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dosya kapsamından; davanın dayanağı olan eylem, haksız fiil niteliğindedir. Uyuşmazlık haksız eylemden kaynaklandığına ve davalı da tacir olmadığına göre tazminata, yasal faiz yürütülmesi gerekir. Mahkemece bu yön üzerinde durulmadan avans faizi ile tahsile karar verilmiş olması doğru değildir. Ne var ki, belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkeme kararının 6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı HMK'ya eklenen “geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.