Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2020/1311 K.2020/3876

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı Devlet Demiryolları İşletmesi Genel Müdürlüğü aleyhine 10/01/2012 gününde verilen dilekçe ile trafik kazasından kaynaklanan ölüm sebebiyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; manevi tazminat talebi yönünden davanın kısmen kabulüne, maddi tazminat talebi yönünden ise yeniden karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 08/01/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava tarihinin 10/01/2012 olması gerekirken, 09/11/2018 tarihi olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmekle bozma sebebi yapılmamıştır.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşen yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi olanağı bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm sebebiyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, maddi tazminat talebi yönünden yeniden karar verilmesine yer olmadığına, manevi tazminat talebi yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.Davacılar vekili, müvekkillerinin eşi ve babası olan ...’ün bulunduğu aracın davalının sorumluluğunda olan hemzemin geçitten geçerken ışıklı uyarı veya bariyer gibi önlemlerin alınmaması sebebiyle kaza yaparak vefat ettiğini belirtmiş maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 18/11/2014 tarihinde davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar fer’i müdahil vekili ile davalı tarafın temyizi üzerine 17. Hukuk Dairesi’nin 14/11/2017 gün, 2015/4033 esas ve 2017/10496 karar sayılı ilamı ile davacılar lehine hükmedilen manevi tazminatın fazla olduğundan bahisle bozulmuş, bozmaya uyularak davanın yeniden kısmen kabulüne karar verilmiştir.Olay tarihinde yürürlükte 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi (TBK m. 56) hükmüne göre, hakimin manevi tazminat adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. 22/06/1996 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek

özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Diğer yandan hakim manevi tazminatın miktarını tayin ederken saldırı teşkil eden eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Miktarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel hal ve şartların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde objektif olarak göstermelidir.

Çünkü kanunun takdir hakkı verdiği hususlarda hakimin hukuka ve hakkaniyete göre hüküm vereceği Türk Medeni Kanunu’nun 4. maddesinde belirtilmiştir. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı, onun amacına göre belirlenmelidir.

Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.Eldeki davada: olay tarihi, olayın gelişim şekli, davalının tali kusurlu olması ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı yine fazla olmuş, daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.