Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2020/1553 K.2020/2027

Davacı ... Hazinesi vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 06/06/2013 gününde verilen dilekçe ile Hazine zararından kaynaklanan alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen 01/02/2018 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile katılma yoluyla davalılardan ..., ..., ..., ... ve ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan davacının temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-) Karar, davacı vekili ile katılma yoluyla davalı ..., ..., ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir. Adı geçen kişilerden katılma yoluyla temyiz eden davalı ..., ..., ..., ... ve ... HUMK’nun 432/1. maddesinde yazılı onbeş günlük ve 427/4 ve 433/2. maddelerinde belirlenen on günlük süreleri geçirdikten sonra temyiz ettiği anlaşıldığına göre davalı ..., ..., ..., ... ve ...’un katılma yoluyla temyiz istemi reddedilmelidir.

2-)Davacının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a-)Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının davalılardan ...’e yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

b-) Davacının diğer davalılara yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dava, Hazine zararından kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile katılma yoluyla davalı ..., ..., ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, Demokratik Halk Partisi (DEHAP)'ın 19/11/2005 tarihinde kendini kapatma kararı aldığını, 2820 sayılı Siyasi Partiler Kanunu’nun 110. maddesi uyarınca kapanan siyasi parti mallarının Hazineye intikal ettiğinden gereğinin yapılmasının istenilmesi

üzerine adı geçen partinin tasfiyesinin sağlandığını, partinin tasfiyesi kapsamında yapılan inceleme raporunda il ve ilçe teşkilatlarının incelendiği, İl Başkanlığından alınan işletme defterinde 2002 yılı ile 2005 yılları arasında 16.286,00 TL gelir, 13.437,21 TL gider ve 2.848,79 TL gelir fazlalığı olduğunun tespit edildiği, tespit edilen Hazine zararının İl Başkanı olan davalı ...'a ve ayrıca diğer davalılara bildirildiğini ancak bu güne kadar bir ödeme yapılmadığını belirterek oluşan zararın giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı ... vekili, davanın zamanaşımına uğradığını belirterek bu nedenle reddedilmesi gerektiğini, diğer davalılar da davanın dayanaksız olduğunu, davalılara tebliğ edilen ödeme emrinin iptali için idare mahkemesinde dava açıldığını belirterek davanın esastan reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemenin 01/10/2014 gün, 2013/536 esas, 2014/1014 sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verildiği, bu kararı davacı ile davalılardan ..., ..., ..., ... ve ...’un temyiz ettiği, Dairemizin 18/05/2017 gün, 2017/502 esas, 2017/3031 sayılı kararının incelenmesinde temyiz eden davalılardan ... vekilinin süresi içerisinde mahkemeye sunduğu cevap dilekçesinde zamanaşımı def'inde bulunduğu anlaşılmakla, mahkemece davalı ...'in zamanaşımı def'i yönünden olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek karar verilmiş olması doğru görülmediğinden davalılardan ... yararına bozulmasına,

bozma nedenine göre davacının ve temyiz eden diğer davalılar ..., ..., ... ve ...'in temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Bozmadan sonra yapılan yargılama sonucu, mahkemece bozmaya uyularak zamanaşımı nedeniyle davanın tüm davalılar yönünden reddine karar vermiştir.

Davalı ..., ..., ... ve ... dışındaki davalılar mahkemenin verdiği 01/10/2014 tarihli kabul kararını temyiz etmediklerinden kabul kararı adı geçen davalılar yönünden kesinleşmiş olmasına rağmen mahkemece adı geçen davalılar yönünden de yeniden hüküm tesisi doğru olmadığı gibi, davalı ..., ..., ... ve ...’un ilk kararı temyiz etmelerine rağmen zamanaşımı def'inde bulunmadıkları düşünüldüğünde, tüm davalılar yönünden davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.