Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2020/191 K.2020/2962

Davacı ... Genel Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 27/10/2008 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın davalılar ..., ..., ... bakımından reddine, diğer davalılar bakımından kabulüne dair verilen 07/04/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar ..., ..., ..., ..., ... vekili ile davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle davalılardan ... ve ...'den gayrı tarafların temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Davalılardan ... ve ... hakkında davanın reddedildiği dikkate alınarak HUMK 427/1 gereği kararı temyiz etmekte hukuki yararları olmaması sebebiyle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının ve davalılar ..., ... ve ...’in aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

3- Davacının ve davalılar ..., ... ve ...’in diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kurum zararı sebebiyle alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın davalılar ..., ... ve ... bakımından reddine, davalılar ..., ..., ..., ..., ... bakımından kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ile davalılar ..., ..., ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalılar tarafından dava dışı ...’in davacı kuruma ait ... salonunda kadro dışı ve sigortasız olarak sigortaya tabi hizmete mahsus olarak fiilen çalıştırıldığının Dörtyol İş Mahkemesinin 24/06/2008 tarihli 2005/182 esas ve 2006/661 sayılı kararı ile hizmet tespiti davasının kabul edildiğini, yapılan bu tespit sebebiyle Sosyal Güvenlik Kurumuna adı geçen dava dışı... için sigorta primi ve sigortasız çalıştırılmış olması sebebiyle SGK tarafından tahakkuk ettirilen para cezasının ödenmek zorunda kalındığını, ödenmek zorunda kalınan dava konusu alacak kalemlerinin davalıların mevzuata aykırı işçi çalıştırmaları sebebiyle oluştuğunu belirterek ödeme tarihlerinden başlayacak faizi ile birlikte davalılardan tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davacının yapmış olduğu ödemelerin zorunlu bir hizmetin bedeli olduğunu, oluşan bu zarar nedeniyle herhangi bir menfaat ve maddi kazanımları bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, ..., ... ve ... bakımından davaya konu edilen tarihlerde görevli olmadıklarından bahisle tazminat sorumluluklarının bulunmadığından davanın reddine, diğer davalılar bakımından görev süreleri ile bağlı olarak tazminattan sorumlu olduklarından bahisle görev süreleri ile sınırlı olarak sorumlu olmak üzere davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dava dilekçesinde; sigorta prim bedeli ve tahakkuk ettirilen para cezasının ilgili kurumlara ödenmesinden itibaren başlayacak faizi ile birlikte tahsilinin talep edildiği; faiz miktarının, asıl alacak konusu miktarlar üzerine eklenmeksizin talepte bulunulduğu anlaşılmaktadır. Şu halde, mahkemece ödeme tarihi ile dava tarihi arasında işlemiş faizin hesaplanarak müddeabih yapılan miktarın üzerine eklenmek suretiyle hüküm tesis edilmesi doğru olmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

4-Davalılar ..., ... ve ...’in diğer temyiz temyiz itirazlarına gelince;

Davacı kurumun, dava dışı Hanifi Demirel’in davaya konu edilen spor salonundaki işçilik hizmetlerinden yararlandığı iş mahkemesinin kararıyla sabit olduğuna göre, sigorta prim aslı ve işsizlik sigorta primi ile faizlerinin ödemesinde yükümlülüğü bulunmaktadır. Bu nedenle mahkemece, davalıların sigorta prim aslı ve işsizlik sigorta primi alacak kalemlerinden de sorumlu tutulması doğru görülmemiştir.

Davalıların, davacının ödemekle yükümlü olduğu prim aslı ve işsizlik sigorta primi dışındaki alacak kalemlerine ilişkin sorumluluğu bakımından ise, davalıların çalışma koşulları ve iş yoğunluğu dikkate alındığında, davalılar yararına BK’nın 43 ve 44. (TBK’nın 51. ve 52) maddeleri gereği hüküm altına alınan miktardan hakkaniyet indirimi yapılması hususunun da değerlendirilmesi gerekmektedir.

Mahkemece, davalılar aleyhine sigorta prim aslı ve işsizlik sigorta primine hükmedilmesi ve davalıların sorumluluğu kapsamında hakkaniyet indirimi tartışılmadan yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi doğru olmamış ve kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.