Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2020/2011 K.2020/1587

Davacı ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 06/05/2015 gününde verilen dilekçe ile iftiradan kaynaklanan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı ... yönünden davanın feragat nedeniyle reddine, davalı ... yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/01/2020 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, iftiradan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın davalı ... yönünden feragat nedeniyle reddine, davalı ... yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıların asılsız iftira ve şikayetlerde bulunduklarını, hakkında bu nedenle idari ve adli soruşturma yürütüldüğünü ve davalıların iddialarının gerçek olmadığının ortaya çıktığını, bu nedenle suç duyurusunda bulunduğunu davalılar hakkında iddianame tanzim edildiğini belirterek davalıların haksız ve iftira niteliğindeki şikayetleri nedeniyle oluşan manevi zararının tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalı ... yönünden davanın feragat nedeniyle reddine; davalı ... yönünden ise davalının eylemleri nedeniyle davacının zarar gördüğü gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

"Bir usul işlemi ile taraflardan biri yararına doğmuş ve uyulması zorunlu olan hak" olarak tanımlanan usuli müktesep hakkın çeşitlerinden biri de hükmün taraflardan birinin temyizi ile gerçekleşir. Bu nedenle taraflardan birinin temyizi üzerine kararın bozulması ve mahkemece bu bozma kararına uyulması durumunda artık o tarafın aleyhine hüküm verilemez.

Mahkemece verilen 22/12/2015 tarihli davanın kısmen kabulüne dair ilk karar sadece davalı tarafça temyiz edilmiş, Dairemizin 21/02/2018 gün, 2016/4173 esas ve 2018/1118 karar sayılı ilamı ile bozulmuştur. Mezkur bozma ilamı ile kararı temyiz eden davalı yararına manevi tazminat miktarı yönünden usuli müktesep hak oluşmuştur. Mahkemece verilen ikinci kararda ise bozma ilamına uyulmasına karar verilmesine rağmen ilk kararda hükmedilen manevi tazminattan daha üst düzey bir tazminata hükmedilmiştir. Bu durum ise Dairemizin yukarıda anılan bozma ilamı ile davalı yararına oluşan usuli müktesep hakkın zarar görmesine neden olmuştur.

Şu durumda; mahkemece ilk hükümde davalı aleyhine 7000 TL manevi tazminata hükmedildiğine göre bozma sonrası bozmaya uyularak verilen kararda belirtilen miktarın aşılması usul ve yasaya aykırı olup kararın bu nedenle bozulmasını gerektirmiştir.