Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2020/2115 K.2020/3362

Asıl ve birleşen davalarda davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... AŞ aleyhine 15/12/2010 ve 20/09/2011 gününde verilen dilekçeler ile haksız fiil nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/01/2020 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Asıl ve birleşen dava, maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, davalı şirketin maden araştırma ve çıkarma faaliyetleri amacı ile patlatmış olduğu dinamitler sonucu davacılara ait evin oturulamaz hale geldiğini belirterek uğranılan maddi zararın davalıdan tazmini isteminde bulunmuştur.

Mahkemece; asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen karar Dairemizin 19/03/2019 gün, 2018/5168 esas ve 2019/1575 karar sayılı ilamıyla bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyulmasına ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak talebe konu tazminatın tahsili talep edilmiş, dava değeri bilirkişi raporunda belirtilen miktarla ıslah edilmek suretiyle arttırılmıştır. Şu durumda davalı vekilinin temyiz dilekçesindeki talebi de dikkate alınarak ıslah edilen miktara ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken dava tarihinden itibaren hükmedilmesi doğru olmamıştır. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3-Mahkemece tazminat miktarından TBK'nun 51. ve 52. maddeleri (BK 43. ve 44. maddeleri) uyarınca uygun bir indirim yapılarak istem kısmen kabul edilmiştir. Ancak

davanın reddedilen kısmı üzerinden kendisini vekil ile temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmemiştir. Şu durumda; davanın kısmen kabulüne karar verildiği gözetilerek karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13/1 maddesi gereğince hakkaniyet indirimi dışında kalan reddedilen miktarlar üzerinden davalı lehine vekalet ücreti verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.