Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2020/2368 K.2022/9937

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasının reddine dair verilen karara karşı, davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin verilen kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyizi istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

KARAR

Davacı vekili, müvekkili şirketin davacının da ... evinin bulunduğu sitede profesyonel site yönetimi firması olarak faaliyet gösterdiğini, site maliklerinin üyesi olduğu “Apollonium Ev Sahipleri Birliği” isimli Google e-posta gurubunda site maliklerinden birinin site yönetimine karşı alınmış ihtiyati tedbir kararını paylaşması üzerine bu paylaşıma cevap olarak gönderdiği e-posta da yurtdışında kurulu bulunan ve müvekkili firmanın da iştirakleri içinde olduğu “...” ticari ünvanını “Club La Cheats” olarak kullanarak müvekkilinin kişilik haklarına saldırıda bulunduğunu,

aynı ifadeyi sitede bulunan evini satmak istediğini bildiren bir ev sahibine cevaben yazdığı e-postada da tekrar ettiğini belirterek, e-postaların google e-posta gurubundan kaldırılmasını, bu posta grubuna gönderilecek müvekkilinden özür dileyen tekzip niteliğinde bir yazılı beyanda bulunmasına ve 5.000,00 TL manevi tazminat ödemesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, ... adında Türkiye’de faaliyette bulunan bir şirket bulunmadığından davacının aktif husumet ehliyeti bulunmadığını, atılan e-postanın bilgilendirme mahiyetinde olduğunu, verilen mahkeme kararı hakkında olduğunu, bu internet sitesine sitede ev sahibi olanların üye olabildiklerini, davalı sitede var olduğunu iddia ettiği tesislerin site içerisinde bulunmadığından bu ibarenin kullanıldığını, belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesi tarafından davacının özür metni yayınlanması istemi ile yazının kaldırılması taleplerinin dosyadan ayrılarak yeni bir esasa kaydedilmesine dair ara karar sonrası yapılan yargılamada toplanan delillere göre; manevi tazminat davasının reddine dair verilen karara karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulmuş; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından; ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 362/1-a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 sayılı Kanun’un 44. maddesiyle HMK’ya eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı dikkate alındığında 2020 yılı için 72.070,00 TL’dir.

HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 72.070,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin bölge adliye mahkeme kararlarının temyizi kabil değildir. Kesin olan kararların temyizinin istenilmesi halinde Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, verilmemiş olması halinde Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilecektir.

Davacı vekilinin temyize konu ettiği, reddedilen 5.000,00 TL miktar, yukarıda belirtilen temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti olmayıp davacının temyiz dilekçesinin HMK’nın 362/1-a maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir.