Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2020/2547 K.2020/3666

Davacı ... İşletmeleri Genel Müdürlüğü (...) vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 22/09/2014 gününde verilen dilekçe ile yayın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle maddi ve manevi tazminat, yapılan saldırının önlenmesi ve yayın istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 16/07/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile vekalet ücreti yönünden davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma gereğince karar verilmiş olmasına göre davacının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalılar vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazına gelince;

Dava, yayın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle maddi ve manevi tazminat, yapılan saldırının önlenmesi ve yayın istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.Davacı vekili, davaya konu yayın nedeniyle 50.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminat isteminde bulunmuş; mahkemece bozmaya uyularak davanın reddine karar verilmiş, ancak kendisini vekil ile temsil ettiren davalılar yararına hangi talep için verildiği belirtilmeden 2.725,00 TL vekalet ücretine hükmedilmiştir.

02/01/2019 tarih ve 30643 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan ve karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 10. maddesinin 3. fıkrasına göre “Manevi tazminat davasının tümden reddine karar verilmesinde avukatlık ücreti, Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre hükmolunur”, aynı maddenin 4. fıkrasına göre “Manevi tazminat davasının, maddi tazminat veya parayla değerlendirilmesi mümkün diğer taleplerle birlikte açılması durumunda;

manevi tazminat açısından avukatlık ücreti ayrı bir kalem olarak hükmedilir”, Tarife’nin 3. maddesinin 2. fıkrasına göre ise “Müteselsil sorumluluk da dahil olmak üzere, birden fazla davalı aleyhine açılan davanın reddinde, ret sebebi ortak olan davalılar vekili lehine tek, ret sebebi ayrı olan davalılar vekili lehine ise her ret sebebi için ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmolunur.” şeklinde düzenlemeler bulunmaktadır.

Aynı tarifenin 13. maddesine göre “(1) Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (7 nci maddenin ikinci fıkrası, 9 uncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile 10 uncu maddenin üçüncü fıkrası ile 12 nci maddenin birinci fıkrası, 16 ncı maddenin ikinci fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.

(2) Ancak, hükmedilen ücret, kabul veya reddedilen miktarı geçemez”. Mahkemece bozmaya uyularak davacının maddi ve manevi tazminat istemlerinin reddine karar verildiğine göre, yukarıdaki düzenlemeler dikkate alınarak, haklarındaki dava reddedilen davalılar yararına maddi ve manevi tazminat talepleri yönünden ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Ne var ki, belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkeme kararının, 6217 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin 4. bendinin tamamen silinerek yerine “Davalılar davada kendilerini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT’ne göre reddedilen maddi tazminat istemi