Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2020/3443 K.2021/99

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ...tarafından, davalılar ...Turizm Sey. Org.ve Tic. AŞ ve diğerleri aleyhine aleyhine 29/12/2014 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/12/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve davalı ... Sey. Org.ve Tic. AŞ vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... Seyahat Organizasyon ve Ticaret AŞ vekilinin temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dava, trafik kazası sonucu meydana gelen ölüm nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı ... Seyahat Organizasyon ve Ticaret AŞ vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, 21/12/2008 tarihinde, davalı ...’in sevk ve idaresinde bulunan, davalı ... adına kayıtlı, davalı...Metro Ltd. Şti tarafından işletilen ve davalı ... Seyahat Organizasyon ve Ticaret AŞ’nin bilet düzenleyerek sefer yaptığı otobüsün yaptığı tek taraflı trafik kazası sonucu davacı ...’in oğlu, diğer davacıların kardeşi Barış’ın hayatını kaybettiğini, ceza yargılaması kapsamında alınan Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi raporuna göre davalı ...’in tam kusuru ile ölüm olayının meydana geldiğini belirterek, davacıların manevi zararının giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; ceza dosyası kapsamı ve alınan bilirkişi raporu benimsenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükme karşı, davacılar vekili ve davalı ... Seyahat Organizasyon ve Ticaret AŞ tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

Olay tarihinde yürürlükte olan BK’nın 47. maddesi (TBK nın 56. maddesi) hükmüne göre, hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir.

O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir.

Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Somut olayda; davacıların ölene yakınlığı, davalı tarafın kusur durumu, olayın gelişimi, olay tarihi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacılar yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı az olup daha yüksek miktarda manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın davacılar yararına bozulması gerekmiştir.