Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2020/3528 K.2022/14545

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davacılar vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi kararının Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından adli yardım talepli olarak süresi içinde istenilmekle, temyiz dilekçesinin ve dosya kapsamına göre davalının adli yardım talebinin HMK'nın 336. vd. maddelerine göre kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

KARAR

Dosyanın incelenmesinden; davalı vekilinin adli yardım talepli olarak istinaf incelemesi talebinde bulunduğu, bölge adliye mahkemesince adli yardım talebinin reddine ilişkin verilen karara karşı davalı vekilince yapılan itirazın reddi üzerine, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilerek davalıya harç ikmali için kesin süre verildiği, davalı tarafından harcın tamamlanmaması üzerine ilk derece mahkemesince.

15/03/2020 tarihinde davalının istinaf başvurusunda bulunmamış sayılmasına dair ek karar verildiği, anılan ek karara karşı kanun yoluna başvurulmadığı, bölge adliye mahkemesince davacı vekilinin istinaf talebi hakkında inceleme yapılarak davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, bu kez davalı vekilince bölge adliye mahkemesi kararına karşı adli yardım talepli olarak temyiz talebinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

Davalı hakkında ilk derece mahkemesince verilen esasa ilişkin 16/07/2019 tarihli karara ve davalının istinaf başvurusunda bulunmadığına dair 10/03/2020 tarihli ek karara ilişkin davalı tarafça kanun yolu incelemesi olarak istinaf yoluna gidilmeden temyiz talebinde bulunulamaz. Bu nedenle davalı vekilinin temyiz talebini içeren dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

....