Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2020/3675 K.2021/501

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 03/02/2011 gününde verilen dilekçe ile taksirle orman yangınına sebebiyet verme nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/07/2020 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalılar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, taksirle orman yangınına sebebiyet verme nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı ve davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davalıların mangal yaktıkları sırada sıçrayan ateş nedeniyle orman yangınına sebebiyet verdiklerini belirterek, emval bedeli, ağaçlandırma gideri ve yangın söndürme giderlerinin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar ise, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece usulüne uygun şekilde taraf teşkilinin sağlanmasına yönelik bozma ilamına uyulmuş, hükme esas alınan 24/05/2020 tarihli bilirkişi raporunda belirlenen emval bedeli, ağaçlandırma gideri, yangın söndürme masrafları esas alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; toplanan delillere ve hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre yangının mangal ateşinden çıkan kıvılcımların zeminde bulunan ölü ve diri örtüyü tutuşturması sonucu çıktığı ve küçük ölçekte olduğu, yanan alanın bozuk diğer yapraklılar orman meşceresi olarak belirlendiği, yangın sırasında dikili kabuklu gövde hacminde yapraklı ağaçların dış kabuk kısmının yandığı, öz odun kısmının ise az zarar gördüğü idare tarafından satılabilir durumda olduğu, zarar gören bu ağaçlardan elde edilecek muhtelif orman emvalinin % 10 değer kaybettiği, buna göre hesaplanan ağaç zararının 120,10 TL olduğu,

davaya konu yangında fidan zayiatı ve verim gücünde azalma bulunmadığı, biyolojik dengenin bozulmadığının tespit edildiği; ceza davasında hükme esas alınan bilirkişi raporunda da yine ağaç vasıflı ve yapacak ve yakacak odun kullanımlı pırnal meşe emvalinin dış kabuk kısmının yandığı,

öz odunun orman işletmesi tarafından değerlendirilebileceği, bu nedenle orman işletmesinin gerçek zararının emval değerinin % 10’una tekabül eden 120,10 TL olarak belirlendiğinin anlaşılmasına rağmen, mahkemece orman örtüsünün tahrip olduğu gerekçesiyle 6831 sayılı Kanun’un 114. maddesi uyarınca ağaçlandırma giderinin tazminat kapsamına dahil edilmesi doğru olmamıştır.

Şu halde; mahkemece ağaçlandırma giderine ilişkin talebin reddi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde ağaçlandırma giderini de kapsar şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.