Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2020/944 K.2020/3136

Davacı ... vekili Avukat ... ... tarafından, davalılar ... mirasçıları ... ve diğerleri aleyhine 06/05/2010 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20/11/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalılardan ... vekili, ..., ..., ... ile davalılar ..., ... ve ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle ...'ten gayrı tarafların temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Gerekçeli karar başlığına dava tarihi olarak 06/05/2010 yazılması gerekirken 29/01/2014 yazılmış olmasının maddi hatadan kaynaklandığı ve mahallinde düzeltilebileceği anlaşılmakla, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Mahkemenin kararı davalı ... tarafından temyiz edilmiş ise de. Dairemiz'in 16/03/2017 gün, 2016/10875 esas, 2017/1698 karar sayılı ilamı ile davalının mahkemenin 21/02/2014 gün ve 2014/74-2014/135 sayılı ilk kararını temyiz istemlerini içeren dilekçesinin sürenin geçmiş olması nedeni ile reddedilmesine karar verildiği ve hakkındaki ilk hükmün bozma kapsamı dışında kalarak kesinleştiği anlaşılmıştır.

Mahkemece bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda anılan davalı yönünden karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm kurulması gerekirken, bu durum gözetilmeksizin davalı ... yönünden yeniden hüküm tesisi doğru doğru değildir. Bu şekilde karar verilmiş olması kendisi yönünden hüküm kesinleşen davalıya yeniden temyiz hakkı vermeyeceğinden temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ile davalılar...ve ...'in temyiz itirazları reddedilmelidir.

3-Davalı ...'ın temyiz itirazlarına gelince;

Dava, 5233 sayılı Terör Ve Terörle Mücadeleden Doğan Zararların Karşılanması Hakkında Kanun kapsamında yapılan yersiz ödemelerin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, açılan davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalılardan ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı idare, ilgili Kanun kapsamında davalının zarar bildiriminde bulunduğunu ve kendisine beyanı üzerine ödemeler yapıldığını ancak gelen ihbar üzerine yapılan incelemede davalının gerçekte olmayan zarar beyanına dayalı olarak devletten tazminat aldığını iddia ederek, haksız ve yersiz olarak yapılan ödemenin davalılardan tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalılardan ..., 1993 yılında terör ve terörden doğan nedenlerden ötürü mülkiyetini terk etmek zorunda kaldığını, zarara uğradığını, haksız yere tazminat almadığını beyanla davanın reddi gerektiğini, ... ve ... ise davanın reddi gerektiğini savunmuştur. Diğer davalılar adına çıkarılan tebligatlar usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş bu davalılar duruşmalara katılmadıkları gibi yazılı beyanda da bulunmamışlardır.

Mahkemece, davanın kabulü ile yapılan fazla ödemenin dava tarihi olan 30/04/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; mahkemenin son gerekçeli kararı ile davalı gösterilen ...'ın 02/03/2011 tarihinde vefat eden eşi davalı ....'ten, dava tarihinden de evvel 19/10/2000 tarihinde boşandığı, dolayısıyla davalı sıfatının da bulunmadığı anlaşılmıştır. Adı geçen davalının bu şekilde mirasçılık sıfatının bulunmadığı anlaşılmasına göre mahkemece, anılan davalı yönünden davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.