Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/10061 K.2023/2513

Başvurusunun Kısmen Kabulü ile Esas Hakkında Yeniden Hüküm Kurulmasına ve Davanın Kısmen Kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ

Hatay 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 13.03.2016 tarihinde meydana gelen tek taraflı trafik kazasında yolcu konumundaki davacının yaralandığını belirterek, belirsiz alacak olarak 1.000,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiş, talebini 90.748,76 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın yetkisiz mahkemede açılmış olduğunu, kusur oranı ve kaza tarihindeki teminat limiti ile sınırlı sorumlu olduklarını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ''... meydana gelen kazada davacı yolcunun kusurunun bulunmadığı, davacının kaza sonrasında 75 gün geçici iş gücü ve % 49 oranında sürekli iş gücü kaybına uğradığı, davacının araçta ücretsiz olarak taşındığının sabit olduğu, bu nedenle aktüer bilirkişi tarafından belirlenen tazminat tutarı üzerinden hatır taşıması nedeniyle % 20 indirim yapıldığı'' gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 3.806,21 TL geçici iş görmezlik tazminatı, 68.792,79 TL sürekli iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 72.599,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; bilirkişi raporunda % 20 oranında hatır taşıması indirimi yapılmış iken mahkemece bir kez daha hatır taşıması indirimi yapılmasının hukuka aykırı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; dava açmadan önce müvekkili kuruma noksan başvuru yapıldığından davanın usulden reddini, maluliyet raporunun kaza tarihi itibariyle geçerli yönetmeliğe göre hazırlanmadığını, sürekli maluliyet raporunun % 9 olarak açıklanmışken kararda % 49 olarak yazılmış olmasının da hatalı olduğunu, dava dilekçesinde talepte bulunulmayan geçici iş göremezlik zararından ötürü aleyhe hüküm kurumuş olmasının kabul edilemez olduğunu, davacının kazancının asgari ücretin 1,8 katı esas alınarak hesap raporu hazırlanmasının hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ''.. davacı vekilince davalıya dava açılmadan evvel başvuruda bulunulduğu, hükme esas alınan 17.04.2019 tarihli Çukurova Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı maluliyet raporunun, kaza tarihi itibariyle uygulanması gereken 30.3.2013 tarihli ve 28603 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümleri çerçevesinde düzenlendiği, her ne kadar kararın gerekçe kısmında davacının maluliyet oranı %49 olarak belirtilmiş ise de bunun maddi yazım hatası olduğu,

tazminat hesabının %9 maluliyet oranından yapıldığı, davalı vekilince İlk Derece Mahkemesinde süresinde raporlara itiraz edilmemekle davacı yönünden alınan aktüerya raporları yönünden usuli kazanılmış hak oluşmuş olduğu, davacının vergilendirilmiş gelirinin asgari ücretin üstünde olduğu dosya içindeki SGK kayıtları ve maaş bordrolarından net aylık gelirinin 2.193,92 TL olduğunun anlaşıldığı,

01.06.2015 tarihinden sonra yürürlüğe giren Genel Şartlara göre davacının vergilendirilmiş geliri asgari ücretin üstünde kaldığından asgari ücrete oranlanarak hesaplama yapılması gerektiği, dava dilekçesi ile talep edilmeyen geçici iş göremezlikten kaynaklanan maddi tazminat davası yönünden davanın kabulüne karar verilmiş olması ve hesap raporunda,

hesaplanan toplam 113.435,96 TL maddi tazminattan %20 oranında hatır taşıması indirimi yapılarak 90.748,77 TL hesaplanmış ve yine iş bu tazminat miktarı üzerinden mahkemece karar aşamasında tekrar %20 oranında hatır taşıması indirimi yaparak yazılı şekilde hüküm kurulmasının hatalı olduğu'' gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabul kısmen reddine, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeni hüküm kurulmasına,

davanın kabulü ile 85.990,99 TL sürekli iş göremezlik tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, geçici iş görmezlik talebi yönünden usulünce açılmış bir dava bulunmadığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; dava açmadan önce müvekkili kuruma noksan başvuru yapıldığından davanın usulden reddini, maluliyet raporunun kaza tarihi itibariyle geçerli yönetmeliğe göre hazırlanmadığını, davacının kazancının asgari ücretin 1,8 katı esas alınarak hesap raporu hazırlandığını, geçici iş göremezlik tazminatı talebinin reddine karar verilmesine karşın lehlerine vekalet ücretine hükmedilmemesinin hatalı olduğunu ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; davalı tarafından sorumluluğu teminat altına alınan zorunlu trafik sigortası bulunmayan araçta yolcu olan davacının yaralanması nedeniyle sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce dava dilekçesi ile talep edilmeyen geçici iş göremezlikten kaynaklanan maddi tazminat davası yönünden davanın kabulüne karar verilmesi yerinde görülmeyerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak kurulan yeni hükümde geçici iş görmezlik talebi yönünden usulünce açılmış bir dava bulunmadığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına ve davalı lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmiştir.

Dava dilekçesinin incelenmesinde sonuç kısmında davacı vekilince davacının geçici ve sürekli maluliyetinin belirlenmesini talep ederek 1000 TL maddi tazminat talebinde bulunulması ve yine 10.07.2019 tarihli dilekçeyle 1000 TL'lik maddi tazminatın 500 TL'sinin geçici iş göremezlik, 500 TL'sinin sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkin olduğuna dair açıklaması karşısında davacının geçici iş göremezlik talebi yönünden dava açılmadığı yönündeki tespit doğru değil ise de, temyiz edenin sıfatına göre bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Değerlendirme bölümünde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edenin sıfatına göre ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,