Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/10091 K.2023/5775

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 22.07.2016 tarihinde davacının yolcu olarak bulunduğu, davalıya ... ile sigortalı motosikletin dava dışı araç ile karıştığı kaza sonucu müvekkilinin yaralandığını, kazadan dolayı davacının uğradığı zararın karşılanmadığını ileri sürülerek fazlaya ilişkin haklar saklı olmak üzere 1.000 TL sürekli iş göremezlik tazminatının kaza tarihinden itibaren uygulanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; aracın müvekkili tarafından sigorta edildiğini, bu poliçeden dolayı sorumluluklarının 310.000,00 TL ile sınırlı olduğunu, davacının maluliyeti ile kazadaki kusur raporunun adli tıp kurumundan alınması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "davacının sürekli maluliyetinin tespiti için dosyanın gönderildiği Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu tarafından 18.03.2019 tarihli ve Özürlülük Ölçütü Sınıflaması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Hakkındaki Yönetmelik hükümlerine göre düzenlenen raporda davacının kaza nedeniyle sürekli iş göremezliği bulunmadığı, geçici iş göremezlik zararının ise dava konusu olmadığı " gerekçesiyle, davanın reddine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde.

Adli Tıp Kurumu raporuna karşı yapmış oldukları itiraz dilekçesinde belirttikleri üzere dava konusu kazadan dolayı ve bizzat Adli Tıp Kurumu 2.İhtisas Kurulu raporunda belirtildiği üzere kurumun ön raporu doğrultusunda Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi Ortopedi ve Travmatoloji dalından alınan 04.01.2019 tarihli ön raporunda tiba şaft kırığının çivi ile osteosentez yapılmış olduğunu, kallus dokusunun mevcut olduğunu, sol diz eklem hareketlerinin ise 0-120 derece olduğunun tespitinin yapıldığını, müvekkilinin burada film ve grafisinin çekilmediğini,

müvekkilinden cep telefonundan görüntü atılması istenerek usule uymayan bir şekilde ön rapor tanzim edildiğini, bu bağlamda Mersin Üniversitesi tarafından düzenlenen ön rapor hatalı olduğundan Adli Tıp Kurumundan da hatalı bir rapor çıktığını, müvekkilinin halen sakat durumda olduğunu, bu sebeple Adli Tıp Kurumu raporuna karşı itirazda bulunarak dosyanın müvekkili hakkındaki sakatlığın tespiti açısından Adli Tıp Yüksek Sağlık Şurasına gönderilmesini, bu sebeple yerel mahkeme kararının kaldırılması gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile.

"ATK 2. İhtisas Kurulu'nun ön raporu doğrultusunda Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi Ortopedi ve Travmatoloji davalından alınan 04.01.2019 tarihli raporda davacıya ait film ve grafinin olduğu, davacının güncel film ve grafileri ile geçmiş muayene kayıtları incelenerek rapor hazırlandığı, rapora göre trafik kazasından kaynaklı olarak davacının sürekli iş gücü kaybının olmadığı kanaatinin bildirildiği, Mahkemesince alınan heyet raporunun kaza tarihindeki yönetmelik hükümlerine ve tüm tedavi belgeleri incelenerek düzenlendiği, davacı vekilinin ilk derece mahkemesinde ileri sürmediği,

"davacının filminin çekilmeyerek cep telefonu görüntüsünden raporun düzenlendiği" savunmasının yerinde olmadığı, davacının geçirmiş olduğu trafik kazasından kaynaklı olarak bir maluliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (...) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme: 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup kaza sebebiyle davacının yaralandığı bölgenin filmlerinin çekildiği, ortopedi bölümünde muayenesinin yapıldığı ve Adli Tıp kurumundan kaza tarihindeki yönetmeliğe göre düzenlenen rapor esas alınarak davacının sürekli maluliyeti bulunmadığından davalının tazminattan sorumlu tutulamayacağına göre, davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle, Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,