Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/10097 K.2023/5223

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 09.08.2012 tarihinde davalının ... poliçesiyle sigortaladığı ve müvekkilinin desteğinin idaresindeki aracın hakimiyetinin kaybedilmesi sonucu aracın yoldan çıkarak park ve piknik alanında bulunan beton masa ve oturaklara çarpmasından sonra takla atması sonucu tek taraflı ölümlü trafik kazası meydana geldiğini, bu kazada destek sürücünün vefat ettiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 100,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının başvuru tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili tarafından davaya cevap dilekçesi sunulmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile " davanın 03/08/2018 tarihinde açıldığı, davacı tarafından ödeme karşılığı 11/03/2016 tarihinde ibraname düzenlendiği, dava açma süresinin mevcut dava yönünden sona erdiği, bu sürenin kanun metni ve konuluş amacı incelendiğinde hak düşürücü süre olarak kabul edilmesi gerektiği, davada KTK 111/2 gereği hak düşürücü sürenin sona erdiği" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davalı ... şirketinin hangi verilere dayanarak tazminat ödemesi yaptığının bilinmediğini, ödeme yapılmadan önce alınmış bilirkişi raporu bulunmadığını, bu durumda sigorta şirketinin ödeme yapmasının sorumluluğu kaldıramayacağını, bilirkişi raporu ile gerçek zarar tespit edildikten sonra ibranamenin makbuz kabul edilerek ödemenin belirlenen tazminattan mahsup edilmesi gerektiğini, davalı tarafından 2 yıllık sürenin geçtiği hususunda herhangi bir defi ileri sürülmediğini belirterek kararın kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, " davacıya poliçe hükümleri gereğince desteğin vefatı nedeniyle 33.972,57 TL'nin ödendiği ve 11.03.2016 tarihli davacı tarafça imzalanan ibraname başlıklı belgede yapılan bu ödeme nedeniyle davalının ibra edildiği, davanın 03.08.2018 tarihinde açıldığı, bu durumda KTK'nın 111/2 maddesinde öngörülen 2 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra davanın açılmış olmasına, hak düşürücü sürenin defi olarak ileri sürülmese dahi resen hakim tarafından dikkate alınacak olmasına göre İlk Derece Mahkemesince hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmesinin doğru olduğu" gerekçesiyle; davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçelerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davalı ... tarafından karayolları motorlu araçlar zorunlu mali sorumluluk sigortası (...) poliçesi ile teminat altına alınan aracın yaptığı tek taraflı trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle ölenin desteğinden yoksun kalanın destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91, 92 ve 111 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 53 üncü maddesi.

3. Değerlendirme: Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, Karayolları Trafik Kanunu'nun 111 inci maddesi uyarınca, tazminat miktarlarının yetersiz veya fahiş olduğu açıkça belli olan anlaşmalar veya uzlaşmaların yapıldıkları tarihten itibaren 2 yıl içinde iptal edileceğinin düzenlendiği, Yasa’nın bu hükmünden yararlanmak için ibra belgesinin iptalinin açıkça ve ayrıca istenmesine gerek olmadığı,

dava sırasında bu hususun ileri sürülebileceği, 2 yıllık sürenin hak düşürücü süre olması sebebiyle mahkemece re'sen dikkate alınması gerektiği, davacının ibradan sonraki iki yıllık hak düşürücü süre içerisinde dava açmadığı anlaşıldığından, karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda dökümü yazılı temyiz giderlerinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,