Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/10124 K.2023/3180

Taraflar arasındaki trafik kazasına bağlı ölüm nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın esastan reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; 06.08.2012 tarihinde davacıların eşi ve babaları olan desteğin, bisiklet ile seyir halinde iken davalılardan İETT Genel Müdürlüğü'nün işleteni, davalılardan ...'un sürücüsü olduğu diğer davalı tarafından zorunlu trafik sigortası ile sigortalanan belediye otobüsünün çarpmasına bağlı vefat ettiğini, davacıların destekten yoksun kaldığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere eş ... yönünden 5.000,00 TL, davacı çocuklar yönünden 2.500,00 er TL olmak üzere toplam 10.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının olay tarihinden yasal faizi ile beraber davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

1. Davalı İETT vekili cevap dilekçesinde; kazada belediye otobüsü şoförü olan ...'un kusurunun olmadığını; kazanın, bisiklet sürücüsü desteğin kusuru ile meydana geldiğini belirterek, davanın reddini talep etmiştir. 2. Davalı SBN Sigorta A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; sigortanın kusur oranında sorumluluğu olduğunu, sigortalı sürücünün gerçekleşen kazada kusurunun olmadığını, olayın desteğin tam kusuru ile meydana geldiğini, sorumluluklarının bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir. 3. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; kazada kusurunun olmadığını, kazanın desteğin kontrolsüz şekilde kavşağa girmesi nedeniyle meydana geldiğini belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı sürücü ... hakkında taksirle ölüme sebep olmak suçundan İstanbul 45. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/375 Esas ve 2014/181 Karar sayılı dosyasında yapılan ceza yargılaması neticesinde kusurunun olmadığı gerekçesi ile verilen beraat kararının kesinleştiği, ceza dosyasında hükme esas alınan 31.01.2014 tarihli Adli Tıp Kurumu (ATK) Trafik İhtisas Dairesi raporu ile eldeki dosyada alınan 12.01.2017 tarihli kusur raporunda davalı sürücünün kusurunun olmadığının belirlendiği, davalıların sorumluluklarının bulunmadığı gerekçesi ile davanın esastan reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde; davalı sürücü ...'un kavşağa girerken hızını azaltmaması nedeniyle kusurlu olduğunu, kusur dağılımını kabul etmediklerini, ATK Trafik İhtisas Dairesi'nden rapor alınması gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 31.01.2014 tarihli ATK Trafik İhtisas Dairesi raporu ile eldeki dosyada alınan 12.01.2017 tarihli kusur raporunun örtüştüğü, alınan raporların gerekçeli ve denetime elverişli olduğu, kazanın desteğin tam kusuru ile meydana geldiği, davalı tarafın kusurunun olmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; davalı sürücü ...'un kavşağa girerken hızını azaltmaması nedeniyle kusurlu olduğunu, kusur dağılımını kabul etmediklerini, ATK Trafik İhtisas Dairesinden rapor alınması gerektiğini, desteğin tam kusurlu olarak kazaya sebep olduğu kabul edilmesinde durumunda dahi kaza tarihi gözetildiğinde desteğin kusurunun mirasçılara yansıtılamayacağını belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; davalılardan İETT Genel Müdürlüğü'nün işleteni, ...'un sürücüsü olduğu, diğer davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (...) poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle ölenin desteğinden yoksun kalanların destekten yoksun kalma tazminatına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 53 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 inci maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen karar; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve 31.01.2014 tarihli ATK Trafik İhtisas Dairesi raporunda davalı sürücü ...'un kusurunun olmadığının belirlenmesi ve hakkında taksirle ölüme sebep olmak suçundan İstanbul 45. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/375 Esas ve 2014/181 Karar sayılı dosyasında yapılan ceza yargılaması neticesinde kusurunun olmadığı gerekçesi ile verilen beraat kararının kesinleşmiş olmasına göre usul ve kanuna uygun olup, davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacılara yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,