Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/10239 K.2023/5197

Taraflar arasındaki kasko sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 27.04.2014 tarihinde meydana gelen tek taraflı trafik kazasında davacının davalı nezdinde kasko sigorta poliçesi ile teminat altına alınan aracının hasara uğraması nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 24.496,88 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; araç sürücüsünün aracı hangi maksatla zilyetliğinde bulundurduğunun açıklanması gerektiğini doğru ihbar yapılmadığını, talebin poliçe teminatı dışında olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesinin 25.02.2016 tarihli 2015/638-2016/149 sayılı kararıyla; tüketici mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiş, kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 27.10.2016 tarih 2016/12843-2016/9467 sayılı kararı ile kararın onanmasına karar verilmesi üzerine, temyize konu İstanbul Anadolu 1.Tüketici Mahkemesi'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ''... sigortalı aracın 27.04.2014 günü ... sevk ve idaresinde iken kusuru ile kazaya sebebiyet verdiği,

kazanın davalı ... şirketine ihbar edildiği , sigorta şirketinin aracın kiralık olarak verilmesinden dolayı teminat dışında kaldığından tazminat ödemesinin yapılamayacağını bildirdiği, fakat davalının aracın kiralık olarak verildiği hususunu ispat edemediği, aynı zamanda tanık ifadelerinde aracın ödünç olarak verildiğinin ispat edici nitelikte olduğu'' gerekçesiyle davanın kabulü ile 24.496.88 TL'nin 03.06.2014 tarihinden itibiaren avans faizi işletilmek suretiyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; tanık ... sevk ve idaresindeki araca köpek çarpması sonucu kazanın meydana geldiğini, ...'ın ilk beyanlarında aracı kiraladığını beyan ettiğini mahkeme huzurundaki ifadesinde de kiralamadığını, emanet olarak aldığını beyan etmesinin çelişkili olduğunu, itirazlarına yönelik tespitleri olmayan bilirkişi raporunun hükme esas alınmasının hatalı olduğunu ve resen dikkate alınacak nedenlerle mahkeme kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davalı tarafından kasko sigorta poliçesi ile teminat altına alınan aracın köpeğe çarpması sonucu hasara uğraması nedeniyle hasar bedeli istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesi yollamasıyla uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 427 vd. maddeleri, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1401 vd. maddeleri, Kasko Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,