Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/10251 K.2023/9050

Taraflar arasında görülen rücuen tazminat davasında; dava açıldığında ilk olarak İstanbul 24. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2013/184 Esas - 2013/327 Karar sayılı 21.10.2013 tarihli kararı ile mahkemenin yargı yolu bakımından görevli olmadığından dava dilekçesinin bu nedenle reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 02.03.2015 tarihli ve 2015/1184 Esas - 2015/3674 Karar sayılı kararı ile mahkeme kararı onanmıştır. Mahkeme kararının kesinleşmesi üzerine dosya İstanbul 8. İdare Mahkemesi'nin 2016/2382 Esas sayılı dosyasından yapılan başvuru üzerine Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümü'nün 10.07.2017 tarih ve 2017/290 Esas 2017/433 Karar sayılı ilamıyla davanın çözümünde adli yargının görevli olduğuna, bu nedenle İstanbul 8. İdare Mahkemesinin başvurusunun kabulü ile İstanbul 24. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 21.10.2013 tarih ve 2013/184 Esas 2013/237 Karar sayılı görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Taraflar arasında görülen rücuen tazminat davasında İstanbul 15. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2017/975 Esas sayılı dosyasında yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 10.12.2012 tarihinde müvekkiline kasko sigortalı aracın kaza neticesinde hasarlanması sebebiyle 26.358,00 TL hasarın ödendiğini, olayın davalı idarenin %100 kusuru neticesinde yolda biriken su sebebiyle oluştuğunun tespit edildiğini, hasar bedelinin sigortalıya 23.01.2013 tarihinde ödendiğini, davalıya iadeli taahhütlü rücu mektubu gönderildiğini ve cevabi yazısının alındığını ancak ödeme yapılmadığını belirterek 26.358,00 TL'nin 23.01.2013 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı sigortalısı aracın yoldaki su birikintisi nedeniyle hasara uğradığı iddiası ile belediyeleri hakkında hizmet kusuru bulunması nedeni ile iadeleri hakkında dava açıldığını, bu halde idari yargının görevli olduğunu, böylece davanın öncelikle görevsizlik yönünden reddi gerektiğini, ayrıca davanın Karayolları Genel Müdürlüğüne yöneltilmesi gerektiğini, yani husumet itirazlarının da olduğunu, olay ile idarenin eylemi arasında nedensellik bağı bulunmadığından davanın esas yönünden de reddi gerektiğini belirtmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyada alınan bilirkişi raporu ile dava konusu olayda sigortacının halefiyet hakkını oluşturan unsurların gerçekleşmiş olduğu, davacı sigortacının dava dışı sigortalısına yaptığı ödeme dolayısı ile sigortalı araçta meydana gelen hasarlar karşılığını kusurlu davalı yandan talep etmeye hakkı bulunduğu, kaza tespit tutanağında Altunizade Kavşağı'na 200 metre kala olayın yaşandığı, Karayolları Genel Müdürlüğü ile davalı arasında yapılan protokolün 6.1. maddesine göre hukuki sorumluluğun davalıya ait olduğu, dava konusu araca yapılan hasar bedelinin 26.358,42 TL olduğu,

dava konusu 26.05.2012 tarihli trafik kazası neticesinde dosyada bir örneği mübrez ibraname karşılığı sigortalı aracın tamirinin karşılığı ödenmek suretiyle tazmin edilen 26.358,42 TL tamir masrafının kadr-i maruf olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 26.358,00 TL'nin 23.01.2013 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; kazanın gerçekleştiği yerin Karayolları Genel Müdürlüğünün sorumluluğunda olduğunu, hasar bedelinin tahsili talebinin kendilerine yöneltilemeceğini, kazanın dikkatsiz araç kullanması sebebiyle sürücünün kendi kusurundan kaynaklandığını, kaza tespit tutanağı ve kusur tespitini kabul etmediklerini, ayrıca hesaplanan tazminatın fahiş olduğunu ve ekspertiz raporuna göre tazminatın hesaplanamayacağını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; kasko sigorta poliçesi nedeniyle dava dışı sigortalıya ödenen hasar bedelinin davalı idareden rücuen tahsili talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1472 nci (6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1301) maddesi Kasko Sigortası Genel Şatları, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 22.03.1944 tarih, E.37, K.9 sayılı kararı. 6100 sayılı HMK'nun geçici 3 üncü maddesi yollamasıyla uygulanna 1086 sayılı HUMK'nun 427 nci vd. maddeleri.

3. Değerlendirme 1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

2. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere; dosyada alınan bilirkişi raporunun kazanın oluşuna uygun olduğu ve davacının ödediği tutardan sorumlu olan davalıdan rücuen tazmin etme hakkı olduğu anlaşıldığından mahkeme kararı usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan mahkeme kararının ONANMASINA,

Aşağıda dökümü yazılı peşin alınan harcın onama harcına mahsubuna,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,