Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/11187 K.2022/6748

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nce başvurunun reddine dair verilen karara karşı davacı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 04/04/2019 tarih 2019/İHK-3664 sayılı itirazın kabulü ile başvurunun kısmen kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili; davacının yolcu olarak bulunduğu ve davalı nezdinde ... poliçesi olan kamyonetin karıştığı tek taraflı kazada davacının yaralandığını, davalının davacıya 30/05/2018’de 48.866,06 TL sürekli işgöremezlik tazminatı ödediğini ancak bu ödemenin yetersiz olduğunu, davacının kaza nedeniyle % 34 oranında malul kaldığını beyan ederek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı belirsiz alacak olarak şimdilik 5.500 TL sürekli işgöremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, talep artırım dilekçesi ile talebini 206.715,57 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili; davalının davacıya 30/05/2018’de 48.866,06 TL sürekli işgöremezlik tazminatı ödediğini, davalının sorumluluğunun sona erdiğini, başvurunun reddi gerektiğini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, davalının yaptığı kısmi ödemenin ödeme tarihi itibariyle davacının zararını karşıladığı, bu nedenle bakiye tazminat bulunmadığı gerekçesiyle başvurunun reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili itiraz yoluna başvurmuştur. İtiraz Hakem Heyetince davacının itirazının kısmen kabulüne, kararın kaldırılmasına, başvurunun kısmen kabulü ile 154.881,11 TL sürekli işgöremezlik tazminatının 18/09/2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Haksız fiil sonucu çalışma gücünde kayıp olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının tespiti açısından maluliyetin varlığı ve oranının doğru bir şekilde belirlenmesi gerekmektedir.

Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşlarının çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikâyetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden kaza tarihi 11/10/2008 tarihinden önce ise Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11/10/2008 tarihi ile 01/09/2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01/09/2013-01/06/2015 tarihleri arası Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği, 01/06/2015-20/02/2019 tarihleri arası Özürlülük Ölçütü,

Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik, 20/02/2019 tarihinden sonra Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Davaya konu kaza tarihinin 28/05/2017 olmasına göre düzenlenecek raporun Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliğine uygun olması gerekir.

Eldeki dosyada; kaza sonrası düzenlenen Sakarya Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 18/07/2018 tarihli raporunda davacının kazadan kaynaklı sürekli işgücü kaybının % 34 olduğu rapor edilmiştir. Ancak söz konusu raporun hangi yönetmeliğe göre hazırlandığı belli olmayıp, rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince Sakarya Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 18/07/2018 tarihli raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığı gerekçesiyle ara karar ile kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmeliğe göre hazırlanacak yeni bir maluliyet raporu alınmasına karar verilmiş olup, davacı tarafından ara karar uyarınca alınan Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığının 26/11/2018 tarihli ve % 8 maluliyet oranlı raporu dosyaya sunulmuştur. Söz konusu rapor kaza tarihinde yürürlükte olan Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliğine göre hazırlanmış olup hüküm kurmaya elverişli olduğu görülmüştür.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince alınan 04/01/2019 tarihli aktüer bilirkişi raporunda %8 maluliyet oranı üzerinden hesaplama yapılmış olup, davalı tarafından davacıya 30/05/2018’de ödenen 48.866,06 TL tazminatın, ödeme tarihi itibariyle davacının zararını karşıladığı, bu nedenle bakiye tazminat bulunmadığı tespit edilmiş, Uyuşmazlık Hakem Heyetince söz konusu aktüer bilirkişi raporu benimsenerek başvurunun reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili itiraz yoluna başvurmuştur.

İtiraz Hakem Heyetince davacının itirazının kısmen kabulüne karar verilerek 24/03/2019 tarihli ek aktüer bilirkişi raporu alınmış, söz konusu ek raporda hüküm kurmaya elverişli olmayan Sakarya Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 18/07/2018 tarihli raporundaki % 34 maluliyet oranı üzerinden hesaplama yapılmış, davalı tarafından davacıya 30/05/2018’de ödenen 48.866,06 TL tazminatın, ödeme tarihi itibariyle davacının zararını karşılamadığı, davacının 206.715,57 TL bakiye sürekli işgöremezlik tazminatına hak kazandığı tespit edilmiş, İtiraz Hakem Heyetince söz konusu ek raporu benimsenerek raporda hesaplanan 206.715,57 TL tazminat üzerinden % 20 müterafik kusur indirimi yapılarak, 154.881,11 TL bakiye sürekli işgöremezlik tazminatına hükmedilmiştir.

Şu durumda, hakem heyeti ara kararı ile alınan Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığının 26/11/2018 tarihli ve % 8 maluliyet oranlı raporunun hükme esas alınıp, davalı tarafından davacıya 30/05/2018’de ödenen 48.866,06 TL tazminatın, ödeme tarihi itibariyle davacının zararını karşıladığı, bu nedenle bakiye tazminat bulunmadığı hususu gözetilerek davanın reddi gerekirken, İtiraz Hakem Heyeti tarafından hüküm kurmaya elverişli olmayan Sakarya Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesinin % 34 maluliyet oranlı 18/07/2018 tarihli raporu benimsenerek, davalının yaptığı ödemenin ödeme tarihi itibariyle yetersiz olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.