Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/12875 K.2022/7054

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi’nce istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, 09/10/2016 tarihinde müvekkilinin yolcu olduğu araç ile davalı tarafından ... ile sigortalanan aracın kazası neticesinde yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 100,00 TL sürekli ve 50,00 TL geçici iş göremezlik ve 50,00 TL bakıcı giderinin temerrüt tarihi olan 18/01/2017 tarihinden avans faizi ile davalıdan tahsili isteminde bulunmuş, talebini 06/02/2018 tarihli dilekçe ile toplam 95.816,78 TL olarak artırmıştır.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince, davanın kabulü ile 76.782,73 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 13.889,20 TL geçici iş göremezlik tazminatı ve 5.144,85 TL bakıcı gideri tazminatının 01/02/2017 tarihinden yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, davalı vekilinin istinaf başvurusu Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi’nin 25/10/2020 tarih, 2018/2642 esas ve 2020/2086 karar sayılı ilamı ile esastan reddedilmiştir. Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK'nın 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.