Hükmüne uyulan Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 29.05.2019 gün 2016/5305 E. 2019/6973 K. sayılı ilamında; “…Dava konusu taşınmazın sigortalı ... A.Ş. adına kayıtlı olduğu ve ticari iş merkezi olarak kullanıldığı, davalı .... San Tic. Ltd. Şti.'ne 01/02/2009 ile 31/01/2014 tarihlerinde kiralandığı ve yangın tarihi olan 29/11/2011 tarihinde davalının kiracı olarak taşınmazı kullandığı anlaşılmıştır.
Davacı, sigorta şirketi olup, davacının tazminat talebinin nedeni, davacı ... şirketinin sigortalısı ile davalı kiracı arasındaki kira ilişkisinden kaynaklanmaktadır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Sulh Hukuk Mahkemelerinin görevi başlıklı 4/(1-a) hükmü: “Sulh hukuk mahkemeleri, dava konusunun değer veya tutarına bakılmaksızın.
Kiralanan taşınmazların, 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununa göre ilamsız icra yoluyla tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dâhil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davaları görürler” şeklindedir.
Davanın, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yürürlük tarihinden sonra 13/08/2014 tarihinde açılmış olmasına ve yukarıda belirtilen yasa hükmüne göre kira ilişkisine dayalı uyuşmazlıklarda sulh hukuk mahkemesinin görevli olmasına göre mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerektiği” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
Bozmaya uygun yapılan yargılama neticesinde, mahkemece davanın kabulüne 20.711,00 TL'nin ödeme tarihi 05.06.2013 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, söz konusu karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1.061,31 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 18/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.