Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/14474 K.2021/2589

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 31/01/2011 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu yaralama nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalılardan ..., ..., ... yönünden davanın kabulüne, diğer davalı ... ve dahili davalılar yönünden reddine dair verilen 29/05/2018 günlü karara karşı davalılardan ... vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen 03/09/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili; 01/07/2009 tarihinde davalı ... ’ya ait, davalı ... ’nin kullandığı traktörün, davalı ...’ın işleteni, davalı ...’in sürücüsü olduğu araçla çarpıştığını, bu esnada karşı istikametten gelen ve müvekkilinin içinde yolcu olarak bulunduğu davalı ... ’nin sevk ve idaresindeki aracın da kazaya karıştığını, kaza nedeniyle müvekkilinin yaralanıp sürekli iş gücü kaybına uğradığını, davalıların kusurlu olduklarını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL maddi ve 40.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 20/10/2014 ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 152.038,95 TL’ye yükseltmiştir.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesince, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre davacının maddi tazminat davasının kabulü ile taleple bağlı kalınarak 152.038,95 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 01/07/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte Davalılar ..., ... ve ...’dan müşterek ve müteselsilen tahsiline, diğer davalı-dâhili davalılara yöneltilen davanın reddine;

davacının manevi tazminat davasının kabulü ile 40.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 01/07/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte Davalılar ..., ... ve ...’dan müşterek ve müteselsilen tahsiline, diğer davalı-dahili davalılara yöneltilen davanın reddine karar verilmiştir. Karara karşı davalılardan ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı ...’ın diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 44/1. maddesi hükmüne göre zarara uğrayan, zarar doğuran eyleme razı olmuş veya kendisinin sebep olduğu hal ve şartlar zararın meydana gelmesine etki yapmış veya tazminat yükümlüsünün durumunu diğer bir surette ağırlaştırmış ise hâkim, tazminat miktarını indirebilir.

Davaya konu aynı trafik kazası sonucu desteği ...’ın vefat etmesi nedeniyle davacı ... tarafından kendi adına asaleten, çocukları ... ve ... adına velayeten, davalılar ..., ..., ..., ... ve ... aleyhine açılan davada.

İskilip Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/232 Esas ve 2016/338 Karar sayılı ilamıyla davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davalılardan ...’ın temyizi üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 15/01/2019 tarihli ve 2018/2000 Esas, 2019/85 Karar sayılı ilamında, davacıların desteği ...’ın vefat ettiği aracın beş kişilik araç olduğu, ancak kaza sırasında araç içinde yedi kişinin bulunduğu, bu nedenle istiab haddinin aşıldığı,

tazminat tutarları belirlenirken davacıların desteğinin istiab haddini aşacak şekilde araca binmesinin zararın artmasına neden olduğu gözetilerek BK 44/1. maddesi uyarınca hüküm altına alınan tazminat tutarlarından uygun bir indirim yapılması gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Bu doğrultuda verilen karara karşı davacılar tarafından karar düzeltme yoluna başvurulmamış, İskilip Asliye Hukuk Mahkemesince 03/09/2019 tarihli celsede bozma ilamına uyulmasına karar verilmiştir.

Maddi anlamda kesin hükmün koşulları 6100 sayılı HMK’nın 303. maddesinde (1086 sayılı HUMK’nın 237. maddesi) açıklanmıştır. Bunlar; dava konularının (müddeabihlerinin), dava nedenlerinin ve taraflarının aynı olmasıdır.

Buna karşılık, taraflar arasında aynı ya da benzer konuda kesinleşmiş olan bir hüküm ve burada saptanan maddi olgular, daha sonra ortaya çıkan uyuşmazlıklarda yukarıda açıklanan koşulların üçünün aynı anda bulunmaması nedeni ile kesin hüküm oluşturmasa bile güçlü delil oluşturabilir.

Hal böyle olunca, Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 15/01/2019 tarihli ve 2018/2000 Esas, 2019/85 Karar sayılı ilamında belirlenen davacının da yaralandığı trafik kazasındaki aracın beş kişilik olduğu, ancak kaza sırasında araç içinde yedi kişinin bulunduğu, bu nedenle istiab haddinin aşıldığı, tazminat tutarları belirlenirken istiab haddini aşacak şekilde araca binilmesinin zararın artmasına neden olduğu hususu eldeki dava yönünden de güçlü delil niteliği taşımaktadır.

Bu durumda, tazminat tutarları belirlenirken davacının istiab haddini aşacak şekilde araca binmesinin zararın artmasına neden olduğu gözetilerek BK 44/1. maddesi uyarınca hüküm altına alınan maddi ve manevi tazminat tutarlarından uygun bir indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemiş olması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.