Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/15194 K.2022/2438

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, 24/08/2011 tarihinde meydana gelen tek taraflı trafik kazasında araçta yolcu olarak bulunan ...'in yaralandığını, oğlu ...'in vefat ettiğini, aracın sigortacısının Güneş Sigorta olduğunu, müvekkili Hülya'nın oğlunu kaybetmesi nedeniyle desteğinden mahrum kaldığını, araçta yolcu olarak bulunan davacı ...'nın yaralandığını, oğlu ... ve eşi ...'yı kaybettiğini, oğlu ve eşinin ölümü nedeniyle destekten yoksun kaldığını, davacı ...'nın da babası ...'yı kaybetmesi nedeniyle destekten yoksun kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ve limitleri aşmamak üzere her bir davacı için 2.500,00-TL'den toplam 10.000,00-TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili sürücü ...'nın tam kusurlu olduğunu, hatır taşıması nedeniyle indirim yapılması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince iddia, savunma, toplanan deliller ile yapılan yargılama sonucunda dava ve ıslah dilekçelerine göre davanın kabulü ile ...' dan kaynaklı olarak ,davacı ... için 177.654,51 TL destekten yoksunluk tazminatının, ... için, 15.547,56 TL destekten yoksunluk tazminatının,... kaynaklı olarak,Davacı ... için 53.843,96 TL destekten yoksunluk tazminatının ... kaynaklı olarak davacı ... için 52.643,05 TL destekten yoksunluk tazminatının, davacı ... için 47.839,39 TL destekten yoksunluk tazminatının, davacı ... için 200.000 TL maluliyet tazminatının,

davacı ... için 599,21 TL geçici iş göremezlik tazminatının,davacı ... için 190.65 TL geçici iş göremezlik tazminatının dava alınıp davacıya verilmesine, karar verilmiş, karara karşı davalı ... vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir.

1-6100 Sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanununun 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 Sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK'ya eklenen EK-Madde 1'de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2020 yılı için 72.070,00 TL’dir.

Davacılar vekili 22/12/2016 tarihli ıslah dilekçesi ile bilirkişi raporunda belirlenen zarar miktarları kadar davacı ... için, 15.547,56 TL destekten yoksunluk tazminatını ve 190.65 TL geçici iş göremezlik tazminatının,davacı ... için 52.643,05 TL destekten yoksunluk tazminatı ve 599,21 TL geçici iş göremezlik tazminatının, davacı ... için 47.839,39TL destekten yoksun kalma tazminatı talebinde bulunmuş ve ilk derece mahkemesince davanın tam kabulü ile davacı ... için,

15.547,56 TL destekten yoksunluk tazminatı ve 190.65 TL geçici iş göremezlik tazminatının,davacı ... için 52.643,05 TL destekten yoksunluk tazminatı ve 599,21 TL geçici iş göremezlik tazminatının, davacı ... için 47.839,39TL destekten yoksun kalma tazminatına hükmedilmiş,davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur. Bölge Adliye Mahkkemesince davalı vekilinin istinaf talebi esastan reddedilmiştir.

Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1/6/1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden adı geçen davacılar bakımından kabul edilen tazminat miktarları için Bölge Adliye Mahkemesi kararı kesin nitelikte olduğundan davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı; HMK'nın 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.