Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/16457 K.2021/5589

Taraflar arasındaki İlk Derece Mahkemesinde görülen haksız eylemden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasında verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin hüküm hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davalıların maddi tazminata yönelik istinaf taleplerinin kesinlik nedeniyle usulden reddine, davalıların manevi tazminata yönelik istinaf talepleri ile davacıların istinaf taleplerinin esastan reddine dair verilen kararın, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edimesi üzerine, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

-KARAR-

Davacı ..., işten çıkıp evine giderken yürüdüğü esnada bir binanın önünde elektrik akımına kapılarak yaralandığını, davaya konu olayın Malatya Belediyesi’ne ait sokak aydınlatma direğindeki elektrik kaçağından kaynaklandığını, davacının meydana gelen yaralanmasına bağlı olarak maddi ve manevi zarara maruz kaldığını, davalı ... firmasının, dava dışı belediyeden ihale ile sokak aydınlatma direklerinin yapım işini alan firma ile bu firmanın yetkilisi gerçek kişinin sorumlu olduğunu, dava konusu olaydan sonra diğer davacı eş ...’nin de kendisine bakmak zorunda kalarak yaşadığı elem ve ızdırap nedeniyle manevi tazminata hak kazandığını belirterek, sürekli ve geçici iş göremezlik zararı ile manevi zararının giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince, kusur raporu alınmış, davacının kaza nedeniyle maluliyetinin tespitine ilişkin alınan ATK Genel Kurulu’nun 28/01/2015 tarihli raporunda ise, davacı ...’nin maluliyet tayinine mahal olmadığı, iyileşme süresinin 3 aya kadar uzayabileceğinin belirtildiği, buna göre alınan hesap raporunda 18/01/2012-18/04/2012 tarihleri arasındaki geçici iş göremezlik zararının hesaplanması sonucunda maddi ve manevi tazminatın kısmen kabulüne karar verilmiş;

karara karşı taraflarca istinaf yoluna başvurmuş, Bölge Adliye Mahkemesince, davalıların maddi tazminata yönelik istinaf taleplerinin kesinlik nedeniyle usulden reddine, davalıların manevi tazminata yönelik istinaf talepleri ile davacıların istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiş. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362/1-a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK’ya eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı dikkate alındığında 2021 yılı için 78.635,577 TL’dir.

HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 78.635,577 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin bölge adliye mahkeme kararlarının temyizi kabil değildir. Kesin olan kararların temyizinin istenilmesi halinde Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, verilmemiş olması halinde Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilecektir.

Davacılar tarafından temyize konu edilen miktar olan her bir davacı yönünden ayrı ayrı değerlendirildiğinde yukarıda belirtilen temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti olmayıp davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin HMK’nun 362/1-a maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir.