Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/1680 K.2022/13378

Taraflar arasındaki ilk derece mahkemesinde görülen tasarrufun iptali davasında verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; istinaf isteminin kabulüne ilişkin kararın, süresi içinde davacı vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili.

Kayseri 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2008/557 Esas sayılı tapu iptali ve tescil, fiili ve hukuki imkansızlık halinde tazminat davasının kabul ile sonuçlandığını, davalı ...'nın davacıya 05/12/2008 tarihinden itibaren yasal faizi yüklü olarak 98.500,00 TL ödemesine karar verildiğini, Kayseri 2. İcra Müdürlüğü 2010/4606 Esas sayılı dosyası ile hükmün infazının talep edildiğini, ancak bunun mümkün olamadığını, davalının Asliye Hukuk Mahkemesindeki karardan bir gün önce 16/06/2010 tarihinde eşi ile muvazaalı olarak boşandığını, bütün mal varlığını eşi ... ve kızı ...'ya devrettiğini,

bu tasarrufları davacıdan ve alacaklılardan mal kaçırmak için yaptığını belirterek ... adına geçirilen toplam 35 adet ve ... adına geçirilen 3 adet taşınmaza ilişkin tasarrufların iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili; iptali istenen taşınmazlardan bir kısmının borçlu ...'dan intikal etmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın kısmen kabul, kısmen reddine Kayseri ili ... İlçesi ... Mah.5321 ada 1 parsel sayılı taşınmazda 13.11.2009 tarih 24284 Yevmiye ile 9/452 hissenin davalı borçlu ... tarafından davalı ...’e yapılan tasarrufun. Kayseri ili ... İlçesi ... Mah.2937 ada 20 parsel sayılı taşınmazda 13.11.2009 tarih 24284 Yevmiye ile 15/1718 hissenin davalı borçlu ... tarafından davalı ...’e yapılan tasarrufun. Kayseri ili ... İlçesi ...

Mah. 6575 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki 1 numaralı bağımsız bölümde 20.11.2009 tarih 24855 Yevmiye ile 1/26 hissenin davalı borçlu ... tarafından davalı ...’e yapılan tasarrufun. Kayseri ili ... İlçesi ...

Mah. 6575 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki 29 numaralı bağımsız bölümde 13.11.2009 tarih 24284 Yevmiye ile 10/161 hissenin davalı borçlu ... tarafından davalı ...’e yapılan tasarrufun iptalleri ile davacı tarafa Kayseri 2.İcra Müdürlüğü’nün 2014/745 E. sayılı takip dosyasındaki (yenilemeden önceki esas numarası 2010/4606 olan takip dosyası) asıl alacak ve fer’ileri ile sınırlı olmak üzere davacıya cebri icra yetkisi verilmesine, dava konusu edilen diğer taşınmazlar yönünden davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre, davalılar vekilinin istinaf isteminin vekalet ücreti yönünden kabulü ile, yerel mahkeme kararının kaldırılarak yeniden hüküm tesisine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava; İİK’nın 277 vd. maddelerine dayalı olarak açılan tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Tasarrufun iptali davalarında dava değerini, takibe konu alacak miktarı (varsa aciz vesikasına bağlanan alacak miktarı) ile iptali istenilen tasarruf konusu şeyin gerçek değerinden hangisi az ise o değer oluşturmaktadır.

Somut olayda aciz vesikasına bağlanan takip konusu alacak miktarının 178.831,87 TL olduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu edilen taşınmazların toplam değerinin daha yüksek olduğu, ancak kabulüne karar verilen 4 adet taşınmazın gerçek değerinin toplam 82.767,70 TL olduğu belirlenmiştir.

Bu durumda Bölge Adliye Mahkemesince, dava değerinin 178.831,87 TL olarak kabulü ile, davacı lehine kabulüne karar verilen 4 adet taşınmazın gerçek değeri olan 82.767,70 TL üzerinden ve davalılar lehine de reddedilen 96.064,17 TL üzerinden yargılama giderlerine hükmedilmesi gerekirken, davalılar lehine 178.831,87 TL üzerinden yargılama giderlerine hükmedilmesi doğru olmayıp bozma sebebi ise de bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.