Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/16912 K.2021/4778

Davacı ... vekili Av. ... tarafından davalı ... aleyhine 20.06.2016 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne dair yapılan incelemede;

istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen 17.01.2019 günlü Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararının davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 12.11.2019 gün 2019/877 esas esas 2019/5223 karar sayılı İstinaf Mahkemesi kararının bozulması sonunda İlk Derece Mahkemesinin bozma ilamına uyularak davanın reddine dair verilen 19.11.2020 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

-K A R A R-

Hükmüne uyulan Dairemizin 12.11.2019 gün 2019/877 E. 2019/5223 K. sayılı ilamında; “…..dosyanın incelenmesinde; davacının, 1996 yılında on altı yaşındayken staj yapmak için davalının yanında işe başladığını, davalı tarafından küçük yaşta kaçırılarak evlenme vaadi ile kandırıldığını, tecavüze maruz kaldığını, imam nikahı ile yaşamaya mecburen razı olduğunu, bu birliktelikten 3 çocuklarının olduğunu, davalının kendisine kötü davrandığını, bu nedenle manevi olarak zarara uğradığını iddia ederek manevi tazminat isteminde bulunduğunun anlaşıldığı,

davacının iddia ettiği olaylar 1996 yılına ilişkin olup yaklaşık 20 yıl süreyle davalı ile birlikte oldukları, bu birlikteliğin kurulduğu tarihte reşit olmayan davacının yaklaşık 2 yıl sonra ergin olduğu ve kendi rızasıyla davalı ile ilişki yaşadığı, bu gayri resmi ilişkinin Medeni Kanun anlamında gerçekleşen ve hukuk alanında geçerlilik taşıyan bir evlilik olmadığı,

yaklaşık 20 yıl önceki eylemlerden dolayı tazminat isteminin dava hakkının kötüye kullanılması mahiyetinde değerlendirilmesi gerektiği, dosya kapsamından davalının davacıya yönelik iddia edilen hakaret, tehdit veya şiddet eylemlerine ilişkin sübuta yönelik delil olmadığı gözetilerek manevi tazminat talebinin tümden reddine karar verilmesi gerektiği…” gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.