Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/17309 K.2023/10572

Esastan Reddi / Davanın Kısmen Kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ

Amasya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI

2019/106 E., 2019/253 K.

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili ve davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; 17.10.2014 tarihinde davalılardan ...'ın kullandığı otomobilin çarpması sonucunda davacının yaralanarak malul kaldığını, halen hastaneye gidip geldiğini, psikolojisinin bozulduğunu, kaza sırasında nişanlı olduğu diğer davacı ve şu anki eşi ile evlilik hazırlıklarının ve düğünlerinin zehir olduğunu ve büyük ruhsal çöküntü yaşadıklarını, kazanın oluşumunda davacı ...'ye atfedilecek herhangi bir asli kusur bulunmadığını belirterek ... için 100.000,00 TL, Mustafa için ise 50.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren hesaplanacak avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davacıların taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacı ...'nun dikkatsiz ve özensiz davranışlarının kazaya sebebiyet verdiğini, kazanın meydana gelmesinde davacının alkollü olmasının ve kusurunun bulunmasının rolünün büyük olduğunu, kaza raporlarında verilen kusur oranını kabul etmediklerini, davalı ...'ın kaza sonrasında üzerine düşen görevi yaptığını, istenilen manevi tazminatın fahiş olduğunu ve karşı tarafın zenginleşmesine matuf olduğunu, davacı ...'nun ev hanımı olduğunu ve herhangi bir işte çalışmadığını, davanın reddini, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacı tarafa yükletilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen ilk karar, usulüne uygun ve denetime elverişli kusur raporu alınması gerektiği gerekçesi ile Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılmıştır.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen ikinci kararı ile; dava konusu kaza sonucu meydana gelen yaralanma ve devamındaki tedavi sürecinde acı, üzüntü ve elem duyacağı göz önünde bulundurulduğunda davacı ...'nin manevi tazminat isteminde haklı olduğu, diğer davacı ...'nın da ...'nin olay tarihindeki nişanlısı ve daha sonrasında da eşi olarak kaza sonucu meydana gelen yaralanma nedeniyle üzüntü ve elem duyacağı dolayısıyla manevi tazminat talebinde bulunabileceği, tarafların kazanın oluşmasındaki kusur durumları, sürücünün alkollü olması,

tarafların ekonomik ve sosyal durumları, manevi tazminatın zenginleşme aracı olmaması, hakkaniyet ilkesi ve dosyadaki diğer deliller dikkate alınarak manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile davanın kısmen kabulüne, davacı ... için 10.000,00 TL manevi tazminatın, davacı ... için 4.000,00 TL manevi tazminatın kazanın meydana geldiği 17/10/2014 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ile davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili; davalı ...'ın almış olduğu alkol etkisindeki hareketleri, davacı ...'nin hareketlerinin önüne geçerek illiyet bağını kesecek düzeyde olduğunu, davacılar lehine hükmedilen tazminat oranının çok düşük olduğunu, davacılar lehine tek vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu, yargılama giderlerinin büyük bir kısmının üzerlerinde bırakılmasının hatalı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalılar vekili; yerel mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, davalı ...'ın kazanın meydana gelmesini önlemek için elinden gelen dikkat ve özeni gösterdiğini, ancak davacı taraf trafik kurallarına uymayarak yayaların tek sıra halinde sağ tarafta yürümesi gereken yolda kol kola ve alkolün de etkisiyle sola hareket ederek davalı ...'ın idaresindeki arabanın önüne atladığını savunarak kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı il;e tarafların sosyal ekonomik durumu, tarafların olaydaki kusuruna ilişkin rapor, manevi tazminatın zenginleşme aracı olmaması dikkate alınarak davacılar için takdir olunan manevi tazminatın yerinde olduğu, davacılar vekili lehine her bir davacı için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken tek vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğu, ancak hükmedilmesi gereken vekalet ücreti miktarı dikkate alındığında, miktar itibariyle kesin olduğu anlaşıldığından,davacılar vekilinin istinaf kanun yoluna başvurma hakkı bulunmadığından başvurunun usulden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yayanın ve yakınının manevi tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 56 ncı maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 86, 88, 89, 90 ıncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Davacı ... yönünden; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 362/1-a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 sayılı Kanun’un 44. maddesiyle HMK’ya eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı dikkate alındığında 2021 yılı için 78.630,00 TL’dir.

HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 78.630,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin bölge adliye mahkeme kararlarının temyizi kabil değildir. Kesin olan kararların temyizinin istenilmesi halinde Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, verilmemiş olması halinde Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilecektir.

Davacı ... için temyize konu edilen miktar 46.000,00 TL olup temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti olmayıp davacı ...'nun temyiz dilekçelesinin HMK’nın 362/1-a maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Davacı ... yönünden; Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre davacının yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacı ... yönünden temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacı ... yönünden temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacı ...'ya yükletilmesine,