Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/17363 K.2023/7953

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.04.2018 tarihli iddianamesiyle, sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır. 2. Antalya 28.Asliye Ceza Mahkemesinin 23.12.2019 tarihli kararı ile sanığın hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan beraatine karar verilmiştir. 3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 07.10.2020 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 3000,00 TL ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafisinin temyiz istemi, suç konusu taşınmazın tapu maliklerinin ... ve ... olduğundan, sanığın onlara ait işyerini kiraladığından sanığın eldeki ceza davasının tarafı olamayacağına, suç konusu çatı üzerindeki yapının imar affı ile adı geçen şahısların mülkiyetinde olduğuna, bahsedilen Yargıtay ilamının imar affından önceki tarihe ilişkin bir ilam olduğuna, yapılan eylem ve işlemlerde herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığına ve sair temyiz itirazlarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanığın ... Mah. 67 sokakta bulunan ... İşhanında ... Özel Eğitim Enerji Bilişim Ltd. Şti.'nin sahibi olup dershane faaliyetinde bulunduğu, katılanın da aynı işhanında ikamet ettiği, işhanının çatısında bulunan 138 m2'lik açık ve kapalı alanın sanığa ait olmasına rağmen sanığın bununla yetinmeyip çatıdaki diğer alanlara da müdahalede bulunduğu ve çatıdaki diğer bağımsız bölümlere anten taktırmak isteyen katılana izin vermemek suretiyle bağımsız bölümü kullanmasına engel olduğu iddiasına ilişkindir.

1. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;

İlk Derece Mahkemesince atılı suçun oluşması için sanık tarafından müştekinin adına kayıtlı ve bizzat müşteki tarafından fiilen kullanılan özel alanına tecavüzün olması gerektiği, somut olayda varsa bir tecavüzün o da apartmanın ortak alanıyla ilgili olduğu, bunun da taraflar arasında hukuki ihtilaf olabileceği, bu haliyle sanığın üzerine atılı fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması, fiilin yasal unsurlarının oluşmamış olması, taraflar arasındaki ihtilafın hukuki ihtilaf olması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü;

Antalya Muratpaşa Belediyesi İmar ve Şehircilik Müdürlüğünden alınan 09.06.2017 tarihli yazı cevabı, mahallinde yapılan keşif, keşifte hazır bulunan bilirkişi inşaat mühendisi Birsen Yılmaz'dan aldırılan 10.07.2019 tarihli rapor, sanığın yargılama sırasında alınan savunması ve tüm dosya kapsamı ile Yargıtay 23. Ceza Dairesinin 2015/16206 Esas, 2016/892 Karar sayılı ilamı ile birlikte değerlendirildiğinde kat maliklerinin ortak alan üzerindeki tasarruf haklarının bulunduğu gerekçesiyle sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde, sanık savunması, katılan ve tanık bayanları, keşif, bilirkişisi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın ortak alan olan çatı katına sundurma çatı yapmak, çatı katına çıkan kapının kilitlerini elinde bulundurmak suretiyle katılanın da ortak alanı kullanmasına engel olduğu, bilirkişi raporunda, suç konusu alanın işgal edildiği ve diğer kat malikinin ortak alandan yararlanmasına engel teşkil ettiğinin tespit edildiği ve keşif esnasında tecavüzün devam ettiği anlaşıldığından müdafiinin atılı temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 07.10.2020 tarihli kararında sanık müdafisinin tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,