Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/17822 K.2022/14259

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonucunda Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından verilen başvurunun kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davacı vekili ve davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince verilen 30/03/2021 tarih 2021/İHK-8917 karar sayılı itirazların kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, 28/09/2018 tarihinde yolcusu olduğu minibüsten düşmesi neticesinde yaralanarak malul kaldığını belirterek belirsiz alacak davası olarak ikame ettiği davada fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 50.000,00 TL tazminatın temerrüt tarihinden itibren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def’inde bulunduklarını, davacıya 02/11/2020 tarihinde 35.519,73 TL ödeme yaptıklarını sorumluluklarının kalmadığını, maluliyet raporunu kabul etmediklerini, geçici iş göremezlik tazminatından sorumlu olmadıklarını, faiz ve vekalet ücreti talebine itiraz ettiklerini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonu tarafından, başvurunun kısmen kabulü ile 32.192,00 TL tazminatın 23/10/2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak başvuru sahibine verilmesine karar verilmiş; hükme karşı, davacı vekili ve davalı vekili itiraz yoluna başvurmuştur. İtiraz Hakem Heyetince itirazların kabülüne karar verilerek davacı lehine, 15.289,04 TL geçici iş göremezlik tazminatı ve 16.726,94 TL sürekli iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 32.015,98 TL tazminatın 23/10/2020 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınmasına, 17.984,02 TL'nin reddine, davacı lehine 6.842,00 TL vekalet ücreti verilmesine dair verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

5684 sayılı Sigortacılık Yasasının 30/12. maddesi gereği sigorta tahkim komisyonlarının 40.000,00 TL'yi geçmeyen kararları kesindir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01/06/1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

Bu durumda, davalı aleyhine kabul edilen tazminat miktarı 40.000,00 TL'lik kesinlik sınırının altında olduğundan karar kesin niteliktedir. Bu sebeple, davalı yönünden temyiz isteminin miktar itibariyle reddine karar vermek gerekmiştir.