Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/18252 K.2022/9695

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan araç hasar tazminatı davasının yapılan yargılaması sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Hükmüne uyulan Yargıtay 17. Hukuk Dairesi’nin 17/06/2020 gün ve 2019/6070 2020/3614 K sayılı ilamında; “..Dava trafik kazasından kaynaklanan hasar, değer kaybı, araç mahrumiyeti ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece hasar ve değer kaybı konusunda 08/03/2016 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınmış ise de söz konusu rapor denetime ve hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şöyle ki; hasar miktarı tespit edilirken, aracın tamirinin ekonomik olup olmadığı, ekonomik ise tamir bedelinin, ekonomik değilse aracın kaza tarihi itibariyle 2. el piyasa rayiç değerinden sovtaj bedelinin mahsubu ile gerçek zarar miktarının hesaplanması ve raporda bu miktarların kalem kalem belirtilmesi gerekmektedir. Öte yandan bilirkişi raporundaki değer kaybı tespiti de Daire uygulamalarına uygun değildir.

Bu durumda mahkemece; araçların modeli, markası, özellikleri, hasarı, yapılan onarım işlemleri, kilometresi, olay tarihindeki yaşı, davacı tarafın iddiaları, davalının savunmaları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek araçların kaza öncesi hasarsız ikinci el piyasa rayiç değeri ile kaza meydana geldikten ve tamir edildikten sonraki ikinci el piyasa rayiç değerleri arasındaki farka göre değer kaybının ve yukarıda belirtildiği üzere hasar miktarlarının yeniden hesaplanması konusunda yeni bir makine mühendisi ya da otomotiv mühendisi bilirkişi ya da bilirkişi heyetinden ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli rapor alınarak,

sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde eksik inceleme ile denetime ve hükme vermeye elverişli olmayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir..” gerekçeleri ile bozma kararı verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonrasında Davanın kısmen kabulü ile .... plakalı araç için. 10.848,64 TL hasar miktarının davalılar ....,...ve davalı ...

Şirketinden alınarak davacı ...'e verilmesine, davalılar .... ve .... şirketi yönünden kaza tarihinden itibaren, davalı ... şirketi yönünden dava tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine, (davalı ... şirketinin poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere sorumlu tutulmasına) fazlaya ilişkin talebin reddine, 3.069,00 TL değer kaybı zararının davalılar ....Şirketinden kaza tarihi olan15/08/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte alınarak davacı ...'e verilmesine,.... plakalı Araç İçin.

5.313,09 TL hasar miktarının davalılar .....Akaryakıt Şirketi ve davalı ... Şirketinden alınarak davacı ...'ya verilmesine, davalılar .....ve .... Akaryakıt şirketi yönünden kaza tarihinden itibaren, davalı ... şirketi yönünden dava tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine, (davalı ... şirketinin poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere sorumlu tutulmasına) karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

1-Dosya içeriğine, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacılar vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacılar vekili, kaza nedeniyle davacıların araçlarında meydana gelen hasar ve değer kaybının tazmini talebinde bulunmuş, mahkemece bozma ilamından önce verilen 09/06/2016 tarih 2014/287 2016/899 sayılı karar ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmün davacılar vekili, davalı ... şirketi vekili ve davalı ... İnş. Taah. Mad. Tar. Oto. San. ve Tic. Ltd.

Şti. vekilince temyiz edilmesi üzerine, karar Dairenin 17/06/2020 gün 2019/6070 2020/3614 E-K sayılı ilamıyla bozulmuş olmakla; buna göre mahkemenin 09/06/2016 tarih 2014/287 2016/899 sayılı kararı, hükmü temyiz etmeyen karşı araç sürücüsü .... yönünden kesinleşmiş olup, mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama sonunda, ilk hükmü temyiz etmemiş olan davalı ... ... yönünden karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerekirken, mahkemece yanılgılı şekilde davalı ... .. yönünden de hüküm kurulması doğru görülmemiştir.