Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/18425 K.2021/8471

Taraflar arasındaki İlk Derece Mahkemesinde görülen kurum zararından kaynaklanan alacak talep edilmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne dair verilen 05/04/2018 günlü kararın istinaf incelemesi davalı tarafından istenilmekle, Bölge Adliye Mahkemesince yapılan inceleme neticesinde istinaf talebinin esastan reddine dair verilen 26/03/2021 günlü ek kararın Yargıtayca incelenmesi süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

-K A R A R-

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 362/1-a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK’ya eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı dikkate alındığında 2020 yılı için 72.070,00 TL’dir. HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 72.070,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin bölge adliye mahkeme kararlarının temyizi kabil değildir. Kesin olan kararların temyizinin istenilmesi halinde Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, verilmemiş olması halinde Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilecektir.

Somut olayda; kurum zararından kaynaklanan alacak istemi ile dava açılmış, harca esas değer 5.155,00 TL olarak gösterilmiş, ilk derece mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş, bu karara karşı davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf istemleri yerinde görülmediğinden 6100 Sayılı HMK m.353/1-b-1 gereğince davalının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir. Davada kabul edilen miktar 5.155,00 TL olup temyiz eden davalı yönünden miktar kesinlik sınırı altında kaldığından davalının temyiz talebinin HMK 362/1-a maddesi uyarınca reddine ilişkin olarak ek karar verilmiştir.

Davalı vekili tarafından, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 26/03/2021 tarihli ek karar HMK 346/2. maddesinde belirtilen kanuni süre içinde temyiz edilmiştir. Dosya kapsamına göre, temyize konu edilen miktar bakımından Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz eden davalı yönünden kesin nitelikte olduğu; bu yön belirlenmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.