Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/18838 K.2022/17723

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine, Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından davanın kısmen kabulüne ve İtiraz Hakem Heyeti tarafından davalı vekilinin itirazının kabulü ile davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından süresi içinde temyizi istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

KARAR

Davacı vekili; plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen aracın yaya konumundaki davacıya çarpmasıyla oluşan kaza sonucunda davacının yaralanıp % 60 oranında malul kaldığını, davalının ödediği 52.222,00 TL'nin gerçek zararı karşılamadığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 15.100,00 TL tazminatın kaza tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 22.01.2021 tarihli ıslah dilekçesiyle, taleplerini 156.224,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili; 52.222,00 TL tazminatı ibra karşılığı ödediklerini ve sorumluluklarının son bulduğunu, kusur ve maluliyet ile zararın kapsamına itiraz ettiklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından; davanın kısmen kabulü ile 155.124,00 TL bakiye sürekli işgücü kaybı tazminatının 24.12.2018 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, davacının geçici işgöremezlik ve bakıcı gideri talebinin reddine dair verilen karara davalı vekili tarafından yapılan itiraz üzerine, İtiraz Hakem Heyeti tarafından; davalı vekilinin itirazının kısmen kabulü ile UHH kararının kaldırılmasına ve yeniden hüküm tesisine; davanın kısmen kabulüyle 126.988,87 TL bakiye sürekli işgücü kaybı tazminatının 24.12.2018 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazla isteğin reddine karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine; özellikle, davacının daha önce açtığı tahkim davasının, gider avansının yatırılmaması nedeniyle usulden reddine karar verildiği dikkate alındığında, önceki davanın eldeki dava bakımından kesin hüküm teşkil etmeyeceğine ilişkin kabulde bir usulsüzlük bulunmamasına; tazminat alacağını usulünce (esas alınan aktif dönem geliri bakımından) hesap eden 04.04.2021 tarihli aktüer raporunun karara esas alınmasının yerinde görülmesine göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen diğer bütün temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu oluşan bedensel zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı yanca sunulan ve hakem heyeti kararına esas alınan, Mersin Şehir Hastanesi tarafından düzenlenen 29.01.2018 tarihli raporda, davacının maluliyeti %60 olarak belirlenmiştir.

Anılan bu raporda; sol bacağın diz üstünden ampute olması, sağ ayak baş parmağının ampute olması, aritmi, sol atrofik böbrek rahatsızlıkları nedeniyle maluliyet tespit edildikten sonra, raporun ikinci sayfasında, trafik kazasına bağlı genel vücut özür oranının %51 olduğu belirtilmiş; maluliyet belirlemesinde hangi yönetmeliğin esas alındığı yazılmamış, kazadaki yaralanma ile maluliyet tayinine neden olan rahatsızlıklar arasındaki illiyet bağı da kurulmamıştır.

Davacı, davaya konu kazada sol bacak ve sağ ayak baş parmağının ampute olması şeklinde yaralandığı halde, kazadaki yaralanma ile illiyet bağı bulunmayan rahatsızlıkların da eklenmesiyle maluliyet oranının belirlendiği dikkate alındığında, esas alınan rapor yeterli bir rapor değildir.

Açıklanan nedenlerle; davacının kazadaki yaralanmasına ilişkin olup da dosya kapsamında yer almayan eksik tüm tedavi belgelerinin toplanması; daha sonra, en yakın üniversite hastanesi adli tıp anabilim dalı başkanlığından, 29.01.2018 tarihli raporda maluliyet tayinine esas alınan aritmi ve sol atrofik böbrek rahatsızlıkları ile kaza arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığı özel olarak incelenmek suretiyle, davacının kazadaki yaralanması nedeniyle maluliyeti bulunup bulunmadığı ve varsa maluliyet oranının, 30.03.2013 tarihli Özürlülük Ölçütü,

Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümleri ile ekindeki cetvellere göre saptanması için rapor alınıp oluşacak sonuca göre (maluliyet oranı bakımından davalı yararına oluşan usuli kazanılmış haklar korunarak) karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3-5684 sayılı Sigortacılık Kanunu, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13. maddesi ve karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT'nin 17/2. maddesi gereği, davacı yararına hükmedilecek vekalet ücretinin, tarifeye göre belirlenen nisbi vekalet ücretinin 1/5'i tutarında (maktu ücretin altında kalmamak kaydıyla) olması gerektiği gözetilmeden fazla vekalet ücretine karar verilmesi de doğru görülmemiştir.