Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/19122 K.2021/6805

Taraflar arasındaki İlk Derece Mahkemesinde görülen trafik kazasına bağlı maddi ve manevi tazminat davasında verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin hüküm hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; kesin olduğundan istinaf yoluna başvuru dilekçesinin miktar yönünden reddine ilişkin karar verildiği, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen ve miktar itibariyle kesin olan 29/01/2019 tarihli 2013/342 Esas ve 2019/42 sayılı kararının kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığı’nın 25/05/2021 tarih ve 39152028-153.01-1504-2019-E. 868/14683 sayılı yazısı ile istenilmiş olmakla;

- KARAR-

Davacı vekili asıl davada, 22/12/2011 tarihinde yaya olan müvekkilinin, davalının sürücüsü olduğu aracın çarpması sonucu yaralandığını beyan ederek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 7000,00 TL maddi tazminat ile 15.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiş; tedavi giderlerinin tazmini yönünden SGK yargılama esnasında davaya dahil edilmiştir.

Dahili davalı SGK vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dahili davalı SGK yönünden davanın kabulü ile 1136 TL tedavi gideri ve 1136 TL üzerinden hesap edilen 77,67 TL harcın anılan davalıdan tahsiline hükmedilmiş; karara karşı dahili davalı SGK vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince, karar kesin olduğundan istinaf yoluna başvuru dilekçesinin miktar yönünden reddine karar verilmiş, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen ve miktar itibariyle kesin olan 29/01/2019 tarihli 2013/342 Esas ve 2019/42 sayılı kararının kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığı’nın 25/05/2021 tarih ve 39152028-153.01-1504-2019-E. 868/14683 sayılı yazısı ile istenilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 363.maddesindeki " (1) İlk Derece Mahkemelerinin ve Bölge Adliye Mahkemesi hukuk dairelerinin kesin olarak verdikleri kararlarla,istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşmiş bulunan kararlara karşı, yürürlükteki hukuka aykırı bulunduğu ileri sürülerek Adalet Bakanlığı veya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına temyiz yoluna başvurulur.

(2) Temyiz talebi Yargıtayca yerinde görüldüğü takdirde, karar kanun yararına bozulur. Bu bozma, kararın hukuki sonuçlarını ortadan kaldırmaz.

(3) Bozma kararının bir örneği Adalet Bakanlığına gönderilir ve Bakanlıkça Resmî Gazetede yayımlanır.

Dosya kapsamından, 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumuna İlişkin Bazı Düzenlemeler Hakkında Kanun'un Muafiyetler başlıklı 36. maddesinin birinci fıkrasına göre, dahili davalı Kurum, faaliyetleri dolayısıyla yapılan işlemler yönünden ilgili kanunlarında yer almamış olsa dahi 2/7/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununa göre alınan harçlardan ve her türlü dava ve icra işlemlerinde teminat yatırma mükellefiyetinden muaftır.

Şu halde, anılan Kanun’un 36. maddesine göre; dahili davalı SGK’nın harçtan muaf olduğu gözetilmeden, hakkında kabul edilen miktar üzerinden 77,67 TL harç ile sorumlu tutulması doğru görülmemiş, Adalet Bakanlığı’nın kanun yararına temyiz isteminin kabulüne karar vermek gerekmiştir.