Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/20646 K.2021/7740

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükme karşı davacılar vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacılar vekilinin ilk derece mahkemesi kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan kabulüne, 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi gereğince Alanya 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 23/11/2016 tarih 2014/308 Esas, 2016/259 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

1-Davalılar ... ve ... vekilinin davacılardan ...’ya yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

6100 Sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 Sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK'ya eklenen EK-Madde 1'de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2021 yılı için 78.630,00 TL'dir. İhtiyari dava arkadaşı olan davacı ... yönünden temyiz kesinlik sınırı her bir dava arkadaşının davası için ayrı ayrı belirlenecektir.

İlk derece mahkemesi tarafından davacılardan ... için 35.829,00 TL maddi tazminat ile 7.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...’ten müştereken ve müteselilen tahsiline karar verilmiş, davalılar ... ve ... anılan karara karşı istinaf kanun yoluna başvurmamış olup, davacıların istinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesi davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmak suretiyle davacı ... için 35.829,00 TL maddi ve 12.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan ... ve ...’ten

müştereken ve müteselilen tahsiline karar verilmiş, kararı davalılar ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

İlk derece mahkemesi tarafından davacı ... için hükmedilen 35.829,00 TL maddi tazminat ile 7.000,00 TL manevi tazminat bakımından davalılar ... ve ...’ün istinaf kanun yoluna başvurmadığı ve bu tutarın anılan davalıların kabulünde olduğu, buna göre davalılar ... ve ...’ün bölge adliye mahkemesince fazladan hükmedilen 5.000,00 TL manevi tazminat hakkında temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmaktadır.

Şu durumda davalılar ... ve ... vekilinin temyiz ettiği tutar 5.000,00 TL olup, yukarıda belirtilen temyiz kesinlik sınırının altında kaldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararı kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyizinin istenilmesi halinde, Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, verilmemiş olması halinde Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilecektir. Bu nedenle, davalılar ... ve ... vekilinin davacılardan ...’ya yönelik temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalılar ... ve ... vekilinin davacılardan ...’ya yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Davacılar vekili; davalı ...’ün sevk ve idaresindeki diğer davalı ...’e ait aracın müvekkillerinin desteğine çarparak ölümüne sebep olduğunu belirterek belirsiz alacak davası olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacılardan ... için 100.000,00 TL maddi ve 80.000,00 TL manevi, ... için 50.000,00 TL maddi ve 70.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, talep artırım dilekçesi ile davacı ... için maddi tazminata ilişkin talebini 127.042,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince, dosyadaki bilgi ve belgelere göre yapılan yargılama sonucu davanın kısmen kabulü ile davacılardan ... için 127.042,00 TL, ... için 35.829,00 TL maddi tazminatın davalılardan ... ve ...’ten olay tarihinden itibaren, davalı ... Sigorta A.Ş’den ise dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacı ... için 7.000,00 TL ve ... için 7.000,00 TL manevi tazminatın davalı ... ve ...’ten olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; karara karşı davacılar tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı sürücü ...'ün %20 oranında kusurlu olduğu, tarafların ekonomik ve sosyal durumu, günün ekonomik koşulları, TMK’nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 56. maddesi ve 22.6.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı dikkate alınarak davacılar için ilk derece mahkemesince hükmedilen manevi tazminatların düşük olduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin ilk derece mahkemesi kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına,

yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulü ile davacılardan ... için 127.042,00 TL, ... için 35.829,00 TL maddi tazminatın davalılardan ... ve ...’ten olay tarihinden itibaren, davalı ... Sigorta A.Ş’den ise dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacı ... için 12.000,00 TL ve

... için 12.000,00 TL manevi tazminatın davalı ... ve ...’ten olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, dava şartları, delillerin toplanması ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına göre davalılar ... ve ... vekilinin yerinde olmayan bütün temyiz itirazları reddedilmelidir.