Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/21168 K.2023/1757

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalılardan ... ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

1. Davacı vekilinin temyizi yönünden; Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 427 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 427 ve 432 nci maddeleri uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre; davacı bakımından aleyhine hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar 1.001,83 TL olup Mahkemenin karar tarihi (2015) itibari ile kesinlik sınırı olan 2.080,00 TL’nin altında kalmaktadır. Bu nedenle kararı temyiz eden davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Davalı ...' un temyiz itirazına gelince; Mahkeme kararının davalılardan ...'a 25.06.2021 tarihinde tebliğ edildiği kendisinin 26.07.2021 tarihinde temyiz kanun yoluna başvurduğu bu nedenle de Mahkemece Ek Karar ile; temyiz başvurusunun süresi içinde yapılmadığı gerekçesiyle temyiz başvurusunun reddine karar verilmiş ve bu karar temyiz edilmemiştir. Dolayısıyla davalı ...' ın anılan ek karara yönelik temyizi bulunmadığından adı geçen yönünden temyiz incelemesi yapılmasına yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.