Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/21409 K.2022/2894

Taraflar arasındaki tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen kararın davacılar vekili ve davalılar ... mirasçıları vekili tarafından süresi içinde temyizi istenilmekle, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

KARAR

Dava, trafik kazası sonucu oluşan bedensel zarar nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece hükmüne uyulan Dairemizin 07/10/2019 tarih, 2017/1166 Esas ve 2019/8966 Karar sayılı ilamında özetle; maddi ve manevi tazminat istemiyle açılan davada, 13/11/2014 tarihli celsede verilen tefrik kararı sonucu, eldeki manevi tazminat istemli davada taraf sıfatı kalmayan (davacı yanın bu davalıdan sadece maddi tazminat isteminde bulunması nedeniyle) davalı sigorta şirketinin davalılar arasında gösterilmemesi ve hakkında manevi tazminat yönünden hüküm kurulmaması gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 17.000,00 TL. ve ... için 6.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline, fazla isteğin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı ... mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı tarafın maddi ve manevi tazminat istemiyle davalılar ve davalı yana ait aracın trafik sigortacısı olan ... Sigorta Şirketi aleyhine açtığı davanın maddi ve manevi tazminat yönünden tefrik edilerek eldeki davaya sadece manevi tazminat istemi yönünden devam edildiği; trafik sigortacısından sadece maddi tazminat talebinin bulunduğu ve dava tefrik edildiği halde, trafik sigortacısının davalılar arasında gösterilmesiyle manevi tazminattan sorumluluğuna dair verilen kararın sigorta şirketi vekili tarafından temyizi üzerine, mahkeme ilk kararının sigortacı yararına bozulduğu; bozmadan sonraki yargılamada, trafik sigortacısının davalı kaydının silinmesiyle yargılamaya devam edilip temyize konu kararın verildiği görülmektedir.

Mahkemenin gerek bozmadan önceki ilk kararında, gerekse temyize konu kararda, aynı gerekçe ve kabullerle, davacılar için aynı miktarlarda manevi tazminat hüküm altına alınmış olup, mahkeme ilk kararının halihazırda temyize gelen davacılar vekili ve davalı ... mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmediği ve kesinleştiği açıktır.

Temyiz eden davacılar ve davalı ... mirasçıları bakımından, mahkemenin ilk kararının kesinleşmiş olduğu ve temyize konu kararda da aynı hüküm tesis edildiğinden, temyiz edenlerin temyizde hukuki yararının bulunmaması nedeniyle, temyiz dilekçelerinin reddine karar vermek gerekmiştir.