Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/21765 K.2023/247

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 08.05.2014 tarihinde güvenlik önlemlerini almadan duran davalının aracına, aynı yöne gitmekte olan ...'ün çarpması sonucu ...'ün hayatını kaybettiğini, davacıların vefat edenin desteğinden yoksun kaldıklarını, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı, her bir davacı bakımından 90.000,00 TL olmak üzere toplam 270.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek banka reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin kazada kusuru olmadığını, olay günü aracından ses gelmesi nedeni ile yolun en sağına aracını yanaştırdığını, gerekli güvenlik önlemleri aldığı ancak aracından dahi inemeden arkadan vefat eden ...’ün çarptığını, yolun oldukça geniş olduğunu, vefat edenin uyumuş olabileceğini, kaza tespit tutanağı ve davacı iddialarını kabul etmediklerini, müvekkiline ait aracın zorunlu trafik sigortasına davanın ihbar edilmesini talep ettiklerini, davayı kabul etmemekle birlikte talep edilebilecek faizin yasal faiz olacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, " müteveffa ...'ün alınan kusur raporu gereği kazada asli kusurlu, davalının ise kusursuz olduğunun tespit edildiği, ceza mahkemesi yargılamasında davalının kusuru olmadığından beraatine karar verildiği" gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde; davacılar murisinin kazada kusuru olmadığını, davalının gerekli güvenlik önlemlerini almadan aracını park ederek kazaya sebebiyet verdiğini, ölen tam kusurlu olsa dahi yakınlarının destekten yoksun kalma tazminatı talep edebileceklerini beyan etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "davaya konu kaza nedeni vefat eden ...'ün olay mahalline geldiğinde duraklamakta olan davalı sürücü idaresindeki çekiciye fren tedbirine başvurmadan çarpması şeklinde gerçekleşen olayda %100 kusurlu olduğu, davalının ise atfı kabil kusuru olmadığı" gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davalının sürücüsü olduğu aracın karıştığı 08.05.2014 tarihli trafik kazası sonucu davacıların desteğinin ölümü nedeniyle ölenin desteğinden yoksun kalanların açtığı destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat talebine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 ve 92 nci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 51ve 53 üncü maddesi

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, gerek soruşturma aşamasında Savcılık tarafından Adli Tıp Kurumundan alınan 16.01.2015 tarihli kusur raporu, gerekse dosyaya alınan Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi tarafından verilen 26.08.2019 tarihli kusur raporunda davalının kazada kusurunun olmadığının belirlendiği görülmekle davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacılara yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,