Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/22139 K.2022/17892

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı, davanın reddine dair verilen yerel mahkeme kararına karşı davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’nce istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden esas hakkında karar verilerek davanın zamanaşımı nedeni ile reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili; davalı şirket nezdinde zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçesi ile kayıtlı bulunan sigortalı ...'ın işleteni ve maliki olduğu aracın, ...'ın sevk ve idaresinde iken 13.10.2005 günü Diyarbakır İli, ... ilçesi, ...

Köyü civarında seyir halinde iken, dikkatsizlik ve tedbirsizlik sonucu tek taraflı ölümlü, yaralamalı ve maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, kazada araçta yolcu olarak bulunan davacı ...'ın yaralandığını, müvekkillinin yaşam boyu tüm vücut fonksiyonlarından %17 oranında kayıp yaşadığını, kazanın oluşumunda araç sürücüsü ...'ın kusurlu olduğunun tespit edildiğini, konu ile ilgili olarak Lice Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2005/496 soruşturma sayılı dosyası ile yürütülen soruşturma neticesinde sürücü ...'ın ölmesi nedeniyle takipsizlik kararı verildiğini,

davalı ... şirketine yapmış oldukları başvurunun 06.10.2017 tarihinde davalıya ulaştığını, davalı şirketin 10.10.2017 tarihinde başvuruyu reddettiğini ileri sürerek müvekkilinin uğramış olduğu zararın şimdilik 100,00 TL'sinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, somut olayda davaya konu kaza 13.10.2005 tarihinde gerçekleşmiş olup davanın açılma tarihinin 31.10.2017 tarihi olduğu, davaya konu trafik kazası sonucu davacı yaralanmış olmakla taksirle yaralama eylemi için ceza zamanaşımı süresinin olay tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıl olduğu,

buna göre, davanın açıldığı tarihte uzamış ceza zamanaşımı süresinin (toplam 12 yıl) de dava tarihi itibariyle dolduğu gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yasa yoluna başvurulmuştur.

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairenin 16.09.2020 tarihli ilamında özetle “...Davanın 6762 sayılı TTK’nun 1268. maddesi gereğince zamanaşımına uğraması nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile davanın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 109/1. maddesi gereğince zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Bu durumda Dairemizce, HMK'nın 353/1-b-2. maddesine göre yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından davacı vekilinin istinaf isteminin mahkemenin gerekçesine yönelik olarak kabulüne...”şeklindeki gerekçe ile; davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, Diyarbakır 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 06.03.2018 tarih ve 2017/878 Esas, 2018/120 Karar sayılı kararının kaldırılmasına,

davacı vekilince yatırılan istinaf yolu karar harcının istek halinde anılan tarafa iadesine, davacı tarafından yapılan yargılama giderinin davacının üzerinde bırakılmasına,HMK 353/1-b-2. maddesi gereğince, Diyarbakır 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06.03.2018 tarih ve 2017/878 Esas, 2018/120 Karar sayılı kararın gerekçesi değiştirilerek ve düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine, davacı tarafından davalı aleyhine açılmış bulunan trafik kazası nedeniyle maddi tazminat talepli davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.