Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/22541 K.2022/17750

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi zararın tazmini davasının kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davalılar vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin verilen kararın süresi içinde davalılar vekili tarafından temyizi istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

KARAR

Davacı vekili; 13.09.2016 tarihinde davalı ...' nın idaresindeki ... plaka sayılı araç ile davacı ...’ in idaresindeki ... plakalı aracın çarpışması sonucu çift taraflı trafik kazasının yaşandığını, olay nedeniyle davacıların yaralandıklarını, kazada kullanılan aracın ... adına kayıtlı olduğunu, yaşanılan bu olay nedeniyle davacılar için ayrı ayrı 2.000,00 TL olmak üzere toplam 4.000,00 TL maddi tazminat ve davacı ... için 10.000,00 TL, ... için 50.000,00 TL olmak üzere toplam 60.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken müteselsilen tahsilini dava ve talep etmiştir. Davalılar vekili; davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamada toplanan delillere göre; maddi tazminat taleplerinin kısmen kabulüne, davacı ... için 97,56 TL geçici iş göremezlik tazminatı, davacı ... için 1.412,95 TL geçici iş göremezlik, 56.689,20 TL kalıcı iş göremezlik tazminatı, 191,58 TL tedavi gideri olmak üzere toplam 58.293,73 TL tazminatın kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken müteselsilen tahsiline, manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulüne, davacı ... için 1.000,00 TL,

davacı ... için 40.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren yasal faiz ile müştereken müteselsilen tahsiline dair verilen karara karşı davalılar vekilince istinaf yoluna başvurulmuş. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından; davalının istinaf başvurusunun HMK’ nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş; karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalılar vekilinin davacılardan ...’e yönelik temyiz tirazlarının incelenmesinde;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362/1-a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK’ya eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı dikkate alındığında 2021 yılı için 78.630,00 TL’dir.HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 78.630,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi kabil değildir. Kesin olan kararların temyizinin istenilmesi halinde bölge adliye mahkemesi hukuk dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi verilmemiş olması halinde Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilecektir.

Davacılar ihtiyari dava arkadaşı olup temyiz sınırı her bir davacı yönünden ayrı ayrı belirlenecektir.

Davalılar vekilinin davacı ... bakımından temyize konu ettiği miktar, yukarıda belirtilen temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti olmayıp temyiz dilekçesinin adı geçen davacı yönünden HMK’nın 362/1-a maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalılar vekilinin davacı ...’e yönelik temyiz itirazının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre davalılar vekilinin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.