Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/22592 K.2021/8138

Davacı ... vd. vekili Av.... tarafından, davalı ...Ş. vd. aleyhine 22.05.2013 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25.10.2016 günlü karara karşı tarafların istinaf başvuru üzerine yapılan incelemede; istinaf başvurusunun kabulüne, Hendek 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/222 esas 2016/899 karar sayılı kararının HMK’nın 353/1-a.6 maddesi uyarınca kaldırılarak dosyanın mahkemesine gönderilmesine dair verilen 28.09.2017 günlü ...

Bölge Asliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi kararı sonrasında ilk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 09.07.2019 günlü karara karşı tarafların istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen 14.04.2021 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalılardan...

Bankası A.Ş. ve ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, ...'ın eşi ..., ..., ... ... ve ...'ın babaları...’ın 18.11.2006 tarihinde meydana gelen kazada hayatını kaybettiğini, yolda kanalizasyon çalışmasını yapan kepçe operatörü ...'in aniden ve dikkatsizce yola kepçeyi yönlendirmesiyle...'a çarptığını belirterek fazlaya ilişkin talep ve dava hakkı saklı kalma kaydıyla her bir davacı için 1.000,00’er TL maddi 40.000,00'er TL manevi tazminatın tahsilini istemiş; 04.03.2014 tarihli dilekçesiyle talebini ... için 120.093,87 TL, ... için 11.592,56 TL’ye yükseltmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karara karşı taraflarca istinaf yoluna başvurulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacılar vekili ve davalılardan ... Bankası A.Ş. ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2.Tarafların diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinde “Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (7 nci maddenin ikinci fıkrası, 9 uncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile 10 uncu maddenin üçüncü fıkrası ile 12 nci maddenin birinci fıkrası, 16 ncı maddenin ikinci fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.

Ancak, hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.” şeklinde düzenlenmiştir.

Tarife’nin 10. maddesinin 2. fıkrasında, manevi tazminat davalarında istemin kısmen reddi durumunda, karşı taraf vekili yararına Tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücretin, davacı lehine belirlenen ücreti geçemeyeceği, 4. fıkrasında ise manevi tazminat davasının maddi tazminat veya parayla değerlendirilmesi mümkün diğer taleplerle birlikte açılması durumunda, manevi tazminat açısından avukatlık ücretinin ayrı bir kalem olarak hükmedileceği düzenlenmiştir.

Dosya kapsamından, davacılardan ..., ... ve ...’ın maddi tazminat istemlerinin reddedildiği, davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmediği, davacıların ihtiyari dava arkadaşı olup davada maddi ve manevi tazminat istemlerinin ayrı ayrı olduğu, mahkemece tek vekalet ücretine hükmedildiği anlaşılmakla, hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca her bir davacı yönünden ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru olmamıştır. Ne var ki bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkeme kararının 6100 sayılı HMK’nın 370. maddesinin 2. fıkrası uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.