Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/23842 K.2022/12987

Davacı ... vekili Av. ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 26/11/2002, 19/04/2005 ve 14/03/2011 gününde verilen dilekçeler ile haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine dair verilen 07/04/2021 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

KARAR

Hükmüne uyulan Dairemizin 25/10/2018 gün, 2018/2788 E- 2018/6570 K sayılı ilamı ile “…Mahkemece bozma ilamına uyulduğu belirtilmiş ise de, bozma ilamının gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki; mahkemece, bozma ilamında maluliyet ve kusur durumuna ilişkin davalıların temyiz itirazları reddedilmiş olmasına karşın bu hususlarda yeniden bilirkişi raporları alınmış, hesap raporlarında da yeni kusur oranları nazara alınarak zarar kapsamı belirlenmiş, usuli kazanılmış haklar gözetilmeden, bozma ilamının kapsamı dışına çıkılarak hüküm tesis edilmiş olup bu husus usul ve yasaya aykırı olduğundan bozmayı gerektirmiştir.” denilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uygun yapılan yargılama neticesinde, mahkemece davanın reddine karar verilmiş; söz konusu karar, davacı mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Dava tarihi 26/11/2002 olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında 18/06/2007 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiş ve bozma nedeni yapılmamıştır.

Mahkemece, Dairemizce verilen 25/10/2018 gün 2018/2788 E – 2018/6570 K sayılı ikinci bozma kararının öncesinde alınan kusur ve maluliyet raporu dikkate alınmak suretiyle aktüerya bilirkişiden davacı asılın ölüm tarihi olan 10/03/2014 tarihine dek hesaplanacak maluliyet zararının hüküm altına alınması gerekirken, 23/12/2019 tarihli bilirkişi raporunda davacı asılın gelir kaybı yaşamadığı yönündeki tespite dayalı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle davacı mirasçıları yararına bozulması gerekir.