Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/24166 K.2022/12989

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesinin 1. fıkrasına göre tebligat, muhatabın bilinen en son adresine yapılır. Aynı maddenin, 6099 sayılı Kanun ile eklenen 2. fıkrasına göre ise, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır.

Aynı Kanun’un 21. maddesinde ise muhatabın adresinde bulunmaması halinde yapılacak işlemler ve bu kapsamda 21/1 maddesinde muhatabın adresten geçici olarak ayrılmış olması halinde tebligat usulü, 21/2 maddesinde ise mernis adresine tebligat usulü düzenlenmiştir. Bu yasal düzenlemeler kapsamında tebligatın öncelikle bilinen en son adrese çıkartılması, bu adreste tebliğ edilemeyerek iade edilmesi halinde ise mernis adresine çıkartılması gerekmektedir.

Davalılardan ..., ..., ... ve ...'a yapılan gerekçeli karar tebliğinin, yukarıda açıklanan tebligat aşamaları izlenmeksizin doğrudan mernis şerhli olarak Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre yapılması usule aykırıdır. Şu durumda; adı geçen davalılara gerekçeli kararın öncelikle bilinen adresine tebliğe çıkartılması, bu tebligatın yapılamaması ve muhatabın adres kayıt sistemindeki adresinin farklı olması halinde "mernis adresi" şerhi verilerek tebligat çıkartılması ve yasal temyiz süresi beklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.