Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/24499 K.2022/5350

Taraflar arasındaki tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen kararın davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından süresi içinde temyizi istenilmekle, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

KARAR

Dava, trafik kazası sonucu oluşan bedensel zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece hükmüne uyulan Dairemizin 16/07/2018 tarih, 2015/12417 Esas ve 2018/7181 Karar sayılı ilamında özetle; davaya konu kazayı yapan ve davalı ... şirketine trafik sigortalı aracın tamir için bırakıldığı davalı ...'nın sorumluluğunda olduğu zamanda kazanın gerçekleştiği sabit olduğundan, KTK'nın 104. maddesi gereği davalı ...'nın sorumluluğunun son bulduğu gözetilerek sigortacı için davanın reddine karar verilmesi; davalı ...'nın stajyer sıfatıyla çalışanı olan davalı ...'un, işveren talimatı gereği aracı otoparka çekerken kaza yaptığı anlaşıldığından,

adı geçen davalının ve onun eylemi nedeniyle veli sıfatıyla zarardan sorumlu olduğu iddia edilen babası İsa'nın sorumluluğunun, Borçlar Kanunu hükümleri dikkate alınarak belirlenmesi; konusunda uzman adli tıp bilirkişisinden, tedavi sürecinde yapılması muhtemel ve belgelenmemiş tedavi giderlerinin miktarı konusunda rapor alınıp oluşacak sonuca göre karar verilmesi gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılamada toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile 3.062,00 TL belgeli tedavi masrafı, 250,00 TL belgesiz tedavi gideri, 479,95 TL tedavi yol gideri, 5.022,00 TL geçici işgöremezlik ve 5.855,34 TL sürekli işgöremezlik olmak üzere toplam 14.669,20 TL maddi tazminat ile 8.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'dan tahsiline; davalı ... şirketi ile davalılar ... ve ... yönünden davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına; daha önce temyize konu edilip bozma kapsamı dışında bırakıldığı için kesinleşen yönlerin yeniden incelenmesinin mümkün olmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları ile davacı vekilinin yerinde görülmeyen diğer bütün temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı taraf, artırımla birlikte toplam 22.802,34 TL maddi tazminat ve 12.000,00 TL manevi tazminat talebinde bulunmuş; maddi ve manevi tazminat istemi, davalı ... yönünden kısmen kabul edilmiş ve diğer davalılar yönünden reddedilmiştir.

Davada vekille temsil edilen davalılar yararına maddi ve manevi tazminatın reddolunan bölümleri üzerinden ayrı ayrı vekalet ücretine karar verilmesi yerinde olmakla birlikte, karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT'nin 3/2. maddesi gereği, zarardan müteselsilen sorumlu olan ve red sebepleri de aynı olan davalılar yararına tek vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken ayrı ayrı vekalet ücretine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Diğer yandan; davacı, dava dilekçesinde davalı ... şirketinden sadece maddi tazminat isteminde bulunmuş (manevi tazminatın diğer davalılardan tahsilini talep etmiş) olmasına rağmen, hakkındaki dava reddolunan davalı ... şirketi yararına manevi tazminat red vekalet ücretine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Yine; davalılar yönünden reddolunan manevi tazminat miktarı 4.000,00 TL olduğundan, AAÜT'nin 13/2. maddesi gereği bu miktarı geçmeyecek şekilde red vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken, davalılar yararına 4.080,00'er TL red vekalet ücretine karar verilmesi de doğru değildir. Ne var ki, belirlenen bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, kararın 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.