Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/24727 K.2022/15803

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün temyizen tetkiki davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından talep edilmiş davacı vekilince duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 29.11.2022 Salı günü davacı asıl ... ve vekili Av. ..., davalı ... adına vekili Av. ... geldi, diğer davalılardan gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı vekili ve davalı ... vekili dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, davalı araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada davacının yaralandığını açıklayıp fazlaya dair haklarını saklı tutarak 10.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan müştereken müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş; yargılama sırasında ıslah ile maddi tazminat talebini 42.062,12 TL tedavi, 15.760,69 TL maaş ve gelir kaybı, 62.177,72 TL daimi iş göremezlik zararı olmak üzere toplam 120.000,00 TL'ye yükseltmiştir. Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere göre; davalı Ergo Sigorta A.Ş ve davalı ... hakkında verilen ilk hüküm temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olmakla bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına, davalı SGK Başkanlığı hakkında usulünce açılmış bir dava yahut talep bulunmadığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, davalı ... yönünden konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, bakiye maddi tazminat talebinin reddine,

mahkemece manevi tazminat istemi yönünden davalı ... hakkında verilen ve kesinleşen hükümle tahsilde tekerrür oluşturmamak ve müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmak kaydıyla davanın kısmen kabul kısmen reddi ile 20.000,00 TL manevi tazminatın 18.10.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan tahsiline ve fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. 1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalı ...'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir. 2-Davalı ...'ın diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmüne uyulan Yargıtay 17. Hukuk Dairesi'nin 04.11.2014 tarih, 2014/16323 esas ve 2014/15048 karar sayılı bozma ilamında özetle; davacı vekilinin dava dilekçesi ile tedavi gideri, daimi ve geçici iş göremezlik tazminatı istemiş olmasına rağmen mahkemece bu istem kalemlerinden hangisine ait olduğu belirtilmeksizin 65.000,00 TL maddi tazminata hükmedilmesinin HUMK'nun 388. maddesine (HMK'nın 297. maddesine) aykırı olduğu, kaza tespit tutanağında, davacının hatalı dönüş yaptığı gerekçesi ile asli kusurlu olduğu,

ceza mahkemesince alınan raporda ise davacının asli, davalı sürücünün tali kusurlu olduğu bildirilmiş ise de mahkemece hükme esas alınan 01.04.2009 tarihli raporda davalı sürücünün %75, davacının ise %25 kusurlu olduğunun belirlendiği, bu haliyle kusur raporları arasındaki bu çelişki giderilmeden yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesinin doğru olmadığı, bu nedenle mahkemece kusur konusunda ...

Trafik Fen Heyetinden seçilecek 3 kişilik uzman bilirkişi kurulundan gerekçeli, ayrıntılı ve denetime imkan verecek nitelikte rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği, hükme esas alınan Haydarpaşa Numune Hastanesinin 03.06.2011 tarihli raporunda davacının trafik kazası nedeni ile % 47 oranında malul kaldığı bildirilmiş ise de iş bu raporun Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğüne uygun bulunmadığından bu konuda adı geçen Tüzüge uygun şekilde Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulundan rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği ve mahkemece,

davalı ... tarafından yapılan ödeme 57.500,00 TL olmasına rağmen 55.000,00 TL tutarında mahsup edilmesinin isabetli olmadığı gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemece her ne kadar bozma ilamına uyulmuş ise de gereği kısmen yerine getirilmemiştir.

Bozma ilamında Haydarpaşa Numune Hastanesi tarafından düzenlenen ve hükme esas alınan 03.06.2011 tarihli raporun Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğüne uygun bulunmadığı gerekçesiyle anılan Tüzüge uygun şekilde Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulundan rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtilmesine rağmen bozma sonrası Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulundan alınan raporda 11.10.2008 tarihli Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri esas alınarak davacının maluliyet oranının belirlendiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda, mahkemece bozma ilamında belirtilen Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğüne göre maluliyet raporu alınması gerekirken anılan yön gözetilmeden alınan rapor hükme esas alınarak karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.