Davacı vekili; davacının eşi muris ...'nun davalı bankadan kredi aldığını ve bankanın kredi kartını kullandığını, 02/11/2012 tarihinde kalp krizi sonucu vefat ettiğini, bu kredilerin hayat sigortası ile güvence altında olmasına rağmen vefat ile borçların davacıdan tahsil edildiğini belirterek fazlaya ilişkin dava ve talep hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik poliçe vefat teminat tutarı olan 14.700,00 TL'nin, kredi kartı borcu nedeniyle ödenen 300,00 TL'nin, davacılar murisinin kredi ve kredi kartı dosyalarından tahsil edilen dosya bedeli ve yıllık kredi kart aidatları için şimdilik 100,00 TL'nin mevduata uygulanan en yüksek faiz ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davacılar vekili birleşen davada; murisin diğer mirasçıları adına aynı taleplerini yine aynı davalılara yöneltmiştir.
Davacılar vekili; 14/12/2015 tarihli dilekçesi ile talebinin 400,00 TL'lik kısmını 650,00 TL olarak ıslah etmiştir.
Davalı ... vekili; davanın öncelikle husumetten reddi gerektiğini ve sözleşmeye uygun alınan masrafların iade edilemeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Vakıf Emeklilik Grup Sigorta A.Ş. vekili; zamanaşımı, yetki, görev, husumet itirazları olduğunu, vefat halinde kredi borcunun bankaya, kalan teminatın mirasçılara ödendiğini, ödenmeyen prim borcunun tenzil edilmesini ve daha önce başvuru olmadığından davanın ihbar kabul edilerek sigorta tazminatının ödenmesine karar verildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, asıl ve birleşen davanın kabulü ile 14.700,00 TL'nin dava tarihi 02/03/2015 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalı Vakıf Emeklilik A.Ş.'nden tahsiline; 650,00 TL'nin dava tarihi 02/03/2015 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalı Vakıfbank'tan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı Vakıf Emeklilik Grup Sigorta A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Hükmüne uyulan Yargıtay 17.Hukuk Dairesi 09/10/2019 gün ve 2016/10277 Esas 2019/9148 Karar sayılı ilamında "Davalı Vakıf Emeklilik Grup Sigorta A.Ş. vekili tarafından yargılama aşamasında ileri sürülmeyen ancak temyiz dilekçesinde davacılar tarafından kendilerinden talep edilen 14.700,00 TL'yi 16/11/2015 tarihinde davacılara ödediğini gösteren dekont sunmuş olması karşısında, karar tarihinden önce davalı Vakıf Emeklilik Grup Sigorta A.Ş.'nce davacılara yapılan bu ödeme araştırılıp değerlendirilmek suretiyle karar verilmesi gerektiği” gerekçesiyle davalı Vakıf Emeklilik Grup Sigorta A.Ş. yararına diğer temyiz itirazları incelenmeksizin hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
Bozmaya uygun yapılan yargılama neticesinde; asıl ve birleşen dava yönünden davanın kabulüne, buna göre 14.655,41 TL'ye dava tarihinden 16/11/2015 tarihine kadar, 44,59 TL'ye ise dava tarihinden itibaren yasal faiz yürütülerek davalı Türkiye Hayat ve Emeklilik A.Ş.'den alınarak davacılara payları oranında verilmesine, sigorta şirketi tarafından yapılan 14.655,41 TL ödemenin bu miktarlardan mahsubuna, 650,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Vakıfbank'dan alınarak davacılara payları oranında verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı Vakıf Emeklilik Grup Sigorta A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya içeriğine, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı Vakıf Emeklilik Grup Sigorta A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 793,23 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı Vakıf Emeklilik Grup Sigorta A.Ş.'den alınmasına 26/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.