Hükmüne uyulan Dairemizin 19/06/2019 gün 2019/1629 Esas-2019/3441 Karar sayılı ilamında. “Olay tarihinde yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi (6098 sayılı TBK m. 56) hükmüne göre hâkimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır.
Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.
22/06/1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.
Davaya konu olan olayda; olay tarihi, olayların oluş şekli, davacının ölene yakınlığı ve yukarıdaki ilkeler dikkate alındığında davacı lehine hükmedilen manevi tazminat miktarları azdır. Davacı yararına daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmesi için kararın bozulması gerekir.” gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiş, davalı tarafın karar düzeltme istemi reddedilmiştir.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; maddi tazminat davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile ıslah dilekçesi de gözetilerek 15.000 TL manevi tazminatın 27/03/2004 olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş;
hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dosya içerisinde, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün taraflar yönünden ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1.024,65 TL temyiz peşin harcın onama harcına mahsubuna ve 80,70 TL onama harcın temyiz eden davacıdan alınmasına, 20/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.